Historia Hygge

Księga hygge. Jak zwolnić,kochać i żyć szczęśliwie Louisa Thomsen Brits

Historia

Praktykowanie hygge jest symbolem narodu duńskiego od wielu lat. Hygge to jedno z codziennych słów, które opowiadają historię duńskiego życia. Wywodzi się ono ze staronordyckiego słowa hu, oznaczającego „myśl, umysł i odwagę”. Staronordycka forma hyggja (będąca odpowiednikiem staroangielskiego hycgan i staro-wysoko-niemieckiego hyggen) oznaczan „myśleć”. Słowo hygge zostało zapożyczone od Norwegów pod koniec XIX w. albo na początku XX w.; w języku duńskim słowo to oznacza „pocieszać” albo

„zachęcać”.

Każdy obcokrajowiec przebywającyb w Danii bez trudu rozpozna to, co duńskie. Hygge („przytulność”), tryghed („bezpieczeństwo”) i trivsel („dobre samopoczucie”) to trzy gracje duńskiej kultury i życia społecznego.

Jonathan M. Schwartz

Duńczycy potrafią docenić w życiu małe rzeczy i jak najlepiej wykorzystywać to, co mają do dyspozycji.

Kładą nacisk na wewnętrzną sferę ludzi, miejsc i rzeczy.

Współczesna Dania wywodzi się ze stopniowo rozdrabnianego wielkiego duńskiego imperium kolonialnego, które kiedyś rozciągało się od Grenlandii aż po Islandię i obejmowało Norwegię, południową Szwecję, północne Niemcy i dzisiejszą Danię aż do wysp Morza Bałtyckiego. Ale po tym, jak w XIX w. Dania została zmuszona do oddania dużej części swojego terytorium, włącznie z przepięknymi górskimi krajobrazami dzisiejszej Norwegii, Duńczycy zaczęli utożsamiać się z małym terenem i jego wewnętrznym krajobrazem.

Nie opłakiwali porażki militarnej swojego kraju, lecz cieszyli się tym, co zyskali wewnątrz. Duńczycy nie tylko pogodzili się z oddaniem gór w zamian za łagodniejsze formy nizin i liczne małe wyspy, ale także zaczęli je idealizować. Poszukali tożsamości we własnym wnętrzu i położyli nacisk na wewnętrzną przestrzeń, traktując ją jak rzeczywistość, która rządzi się własnymi prawami.

Nowa tożsamość narodowa Duńczyków została ukształtowana w epoce oświecenia.

Ważną rolę odegrały tu nauki Nicolaia Frederika Severina Grundtviga (1783 – 1872) i jego projekt folkeoplysning, który dotyczył całościowego, powszechnego oświecenia. Grundtvig odwoływał się do wartości oświecenia związanych z osobistą wolnością, czerpał inspirację z mitologii nordyckiej i — przede

wszystkim — był przeciwnikiem elityzmu. Wierzył, że fundamentem narodowej tożsamości jest poczucie przynależności. Twierdził, że Dania nie powinna dążyć do podbijania nowych terenów, lecz szukać dobrobytu w zdrowiu i samopoczuciu swoich obywateli. Uważał również, że każdy Duńczyk powinien mieć dostęp do edukacji i życia na odpowiednim poziomie — dotyczyło to w szczególności rolników, którzy stanowili większość narodu duńskiego. Grundtvig został liderem ruchu Danish Folk High School, gwarantującego możliwość kontynuowania nauki przez całe życie. Nauczał głównie za pomocą pieśni i hymnów, kładąc podwaliny pod tradycję wspólnego śpiewania, która trwa do dzisiaj.

W większości duńskich domów do dziś można znaleźć egzemplarz śpiewnika Folk High School. Duńczycy nadal chętnie śpiewają pieśni ideologiczne podczas różnych uroczystości. Pieśni te opowiadają o takich wartościach jak prostota, radość, odwzajemnianie się, wspólnota i przynależność, będących fundamentem hygge.

Hygge jest rezultatem pewnego społecznego etosu, który powstał w Danii na przełomie XIX i XX w.

W tamtym czasie zaszła w społeczeństwie ważna przemiana — z uprzemysłowionego i zurbanizowanego zmieniło się ono na takie, dla którego ważniejsze są czas wolny, autentyczność, racjonalizm naukowy i wygoda domowego życia. Kultura elit została potępiona i uznana za płytką przez powiększającą się klasę średnią, która kładła nacisk na rodzinę i intymność.

Historia Danii, jej egalitaryzm, liberalizm i stawianie na pierwszym miejscu wolności i dobrego samopoczucia sprawiły, że Duńczycy nauczyli się żyć chwilą.

Hygge to ułatwia. To słowo otwiera przed nami mały wszechświat, w którym rządzą sens i nieograniczone możliwości, dając nam wiele powodów do radości.

W tej książce

Nie trzeba być Duńczykiem, żeby zrozumieć, czym jest hygge, i czerpać radość z jego praktykowania. Wszyscy znamy ogólne wartości, które leżą u podstaw hygge, takie jak przynależność, zaufanie, więź, wspólnota, wzajemność, pobratymstwo, bezpieczeństwo, dom, zadowolenie, autentyczność, obecność i miłość.

Ta książka ma zachęcić do dokonania drobnych zmian w swoim zachowaniu i myśleniu, po to aby wprowadzić więcej hygge do codziennego życia.

Pomaga lepiej zrozumieć całą koncepcję i podpowiada, jak przełożyć ją na praktykę.

Hygge daje nam mocne ramy, które pomagają zaspokajać typowe ludzkie potrzeby i pragnienia. Pod niematerialnymi nagrodami kryje się prosta, materialna struktura. Aby nauczyć się praktykować hygge, trzeba wykonać konkretne działania, które przywołają jego ducha — dawać innym schronienie, gromadzić się, otaczać się, obejmować, pocieszać i ogrzewać samych siebie oraz siebie nawzajem. Kultywowanie takich cnót

jak równowaga, umiarkowanie, troska i poszanowanie tradycji na dalszych etapach pomoże Ci wnieść do Twojego życia jeszcze więcej hygge.

Jak na tak nieskomplikowane przeżycie hygge jest wielopoziomową koncepcją; fenomenem, który traci część swojego znaczenia, gdy zostanie podzielony na osobne elementy. Każdy z rozdziałów tej książki opisuje zarówno niematerialne, jak i materialne aspekty hygge, ponieważ są one ze sobą nierozerwalnie połączone.

Każdy człowiek ma własny, indywidualny sposób na kultywowanie hygge, a w tej książce znajdziesz podpowiedzi,

jak wpleść hygge do codziennego życia.

Motywy tematyczne

Istnieją trzy ważne motywy tematyczne, które są widoczne w każdym sposobie praktykowania hygge:

wewnętrzność, kontrast i nastrój. Wszystkie wspierają się nawzajem i poszerzają swoje znaczenie, pomagając nam zrozumieć całą koncepcję.

Wewnętrzność

Z koncepcją hygge wiąże się świadomość przestrzeni — zarówno wewnętrznej, jak i zewnętrznej. Wewnętrzność to pogląd obejmujący dyskretną, ograniczoną obecność, która jest elementem relacji z innymi ludźmi, z miejscami oraz z upływem czasu. Kiedy włączamy tryb hygge, czujemy, że jesteśmy we właściwym miejscu, ale mamy świadomość, że to schronienie ma granice — fizyczne oraz czasowe. Koncepcja hygge wywodzi się z kultury, która kładzie duży nacisk na wewnętrzną przestrzeń i celebruje cichą stabilność indywidualnej tożsamości. Umysł, dom i kraj to właśnie wewnętrzność hygge.  

To brzmi sensownie, że codzienne przeżycia i  praktykowanie czegoś takiego jak hygge nie mogą być zarezerwowane tylko dla Skandynawów, ale powinny być współdzielone z innymi społeczeństwami, które tak bardzo pielęgnują koncepcję wewnętrzności, że wysuwają ją na pierwszy plan.

Jeppe Trolle Linnet

Kontrast

Wewnętrzność, która wymaga zrozumienia powiązania między wnętrzem a zewnętrzem, kieruje naszą uwagę  na drugi ważny wątek tematyczny, jakim jest kontrast.

Podczas praktykowania hygge czujemy się nieco zdystansowani od świata zewnętrznego — odczuwamy kontrast pomiędzy poczuciem, że znajdujemy się w centrum chwili przyjemności, a świadomością, że życie wokół nas nieprzerwanie się toczy.

Nasze doświadczanie kontrastu jest wzmocnione przez warunki przestrzenne, czasowe i społeczne:

wnętrze — zewnętrze, schronienie — ekspozycja, ciepło — zimno, dzień — noc, światło — cień, bezruch — aktywność, dogadzanie sobie — ograniczanie się, relaks — praca, niezależność — społeczeństwo, równość — hierarchia, pokój — konflikt.

Nastrój

Hygge często jest kojarzone z duńskim słowem stemning, oznaczającym „nastrój”. Hygge polega na tworzeniu harmonijnego nastroju, który daje nam poczucie ciepła i zadowolenia.

Użycie

Słowo hygge jest swobodnie używane do opisywania

pomieszczeń, budynków, domów, przyjęć, ludzi

i czynności.

Hygge jest często używane w mowie potocznej

w następujących formach:

Rzeczownik

Hygge

Czasowniki

Bezokolicznik (podstawowa forma czasownika):

at hygge

Z rdzenia hygge wywodzą się dwa czasowniki:

1.

hygger — czas teraźniejszy ciągły, nowy czasownik

nieprzechodni

hyggede (czas przeszły)

at have det hyggeligt — znajdować się w sytuacji, którą

można określić mianem hygge

2.

hygger sig — starsza forma; czasownik przechodni

(„hygge się”)

hygger sig dotyczy indywidualnego przeżywania

hygge i kładzie nacisk na dobre samopoczucie

danej osoby.

Zaimek zwrotny sig („się”) wskazuje na osobistą

perspektywę, odbierając słowu hygge niektóre jego

społeczne konotacje.

Wyrażenia z czasownikiem hygge są często używane

w mowie potocznej, zwłaszcza przy pożegnaniach:

Hyg dig!

Ka’ du hygge dig!

Du må hygge dig!

Wszystkie oznaczają „Obyś miał (miała) hygge!” —

można to porównać do „baw się dobrze”, z tym że

znaczenie tych słów jest dużo szersze.

Przymiotnik

Hyggelig (w duchu hygge)

Det var hyggeligt — To było hyggeligt

Przymiotnik, który opisuje wydarzenie albo ruch,

na przykład en hyggelig aften — „wieczór, który jest

hyggelig”.

Można też użyć tego przymiotnika do opisania

miejsca, na przykład en hyggelig by — „miasto, które

jest hyggelig” (albo „miasto, w którym panuje duch

hygge”).

Popularne słowa złożone

Rzeczowniki:

hyggeaften — wieczór w duchu hygge

hyggebelysning — oświetlenie w duchu hygge

hjemmehygge — dom w duchu hygge

hyggekrog — róg w duchu hygge

råhygge — mocne, autentyczne hygge

julehygge — bożonarodzeniowe hygge

Czasowniki:

at julehygge — praktykować hygge w Boże Narodzenie

at hyggesnakke — prowadzić rozmowę w duchu

hygge

 ZOBACZ CAŁOŚĆ:

Księga hygge. Jak zwolnić,kochać i żyć szczęśliwie Louisa Thomsen Brits

Hygge

Księga hygge. Jak zwolnić,kochać i żyć szczęśliwie Louisa Thomsen Brits ZOBACZ>>>

Wspaniale jest być — nikt nigdy nie

powinien być niczym innym.

Mogens Lorentzen

Słowo hygge zyskało ogromną popularność w ostatnich latach, ale sama koncepcja nie jest nowa. Ta praktyka jest tak samo stara jak gromadzenie się wokół ogniska i dzielenie się jedzeniem z najbliższymi.

W każdym języku słowa wywodzą się z kultury, historii, topografii i miejsca. Są kształtowane przez czas i nawyki i przekazywane z jednego pokolenia na drugie za pomocą opowiadań, rytuałów i wartości. Hygge pomaga wyjaśnić, co to znaczy być człowiekiem.

To część globalnego słownika, który przemawia do naszego człowieczeństwa i jest odpowiedzią na naszą podstawową ludzką potrzebę przynależności. Jest to stare słowo w nowym języku —zaczynamy je badać w imię wspólnych wartości, które nas łączą.

Szczęście jest jak motyl; im bardziej

go gonisz, tym bardziej ci ucieka, lecz

gdy zwrócisz swoją uwagę ku innym

rzeczom, przyfrunie i usiądzie łagodnie

na twoim ramieniu.

Henry David Thoreau

Duńczycy, którzy należą do najszczęśliwszych narodów na świecie, praktykują hygge od setek lat. Wysoki standard życia, przyzwoita opieka medyczna, równość płci, dostępna edukacja i sprawiedliwa dystrybucja bogactwa — to wszystko ma wymierny wpływ na poziom  szczęścia Duńczyków. Celowa pogoń za szczęściem nie zawsze pomaga je znaleźć. Istotą życia w Danii — i kluczem do hygge — jest głęboko pojmowana stabilność, jaką daje zadowolenie.

Kiedy jesteśmy zadowoleni, nasze codzienne działania są przesycone cichą satysfakcją, którą dzielimy z najbliższymi. Stajemy się świadomi samopoczucia innych ludzi i czujemy się za nie odpowiedzialni, a oni tak samo traktują nas. Hygge definiuje sposób bycia, który polega na troszczeniu się o innych i o siebie samego.

W dzisiejszym intensywnym, skomplikowanym życiu hygge jest prostą codzienną praktyką, która pomaga nam się zaangażować, dostroić do otoczenia i poczuć prawdziwą empatię oraz zachwyt.

Hygge odnosi się do działalności człowieka i interakcji, jakie zachodzą na całym świecie. Włączanie trybu hygge jest uniwersalną siłą napędową widoczną w małych rytuałach, gestach i codziennych sytuacjach, które łączą i definiują nas wszystkich.

Wszyscy praktykujemy hygge — na przykład wtedy, gdy zasiadamy przy stole do wspólnego posiłku, gromadzimy się wokół ogniska, które rozjaśnia ciemną noc, zajmujemy miejsce w rogu w pobliskiej kawiarni albo owijamy się szczelnie kocem, siedząc na plaży w chłodny wieczór. Układanie łyżek na stole, pieczenie ciasta w piekarniku, kąpanie się przy świetle świec,

leżenie samotnie w łóżku z butelką gorącej wody i dobrą książką — to wszystko są sposoby na hygge.

Hygge pomaga odnaleźć sens życia w zwykłych, codziennych czynnościach. Dzięki niemu dostrzegamy świętość w tym, co świeckie, i nadajemy szczególny kontekst zwyczajnym sytuacjom, tak aby zamieniły się w coś niezwykłego.

Większość ludzi goni

za przyjemnością w takim pośpiechu,

że przebiega obok niej.

Søren Kierkegaard

Hygge pojawia się wtedy, gdy oddajemy się przyjemności chwili w całej jej prostocie. Jest obecne w czynnościach, które nadają wartość i sens naszemu codziennemu życiu, sprawiając, że czujemy się swobodnie i na miejscu.

W czasach globalnej niestabilności zdystansowaliśmy się od siebie i od swojego otoczenia. Przestaliśmy dostrzegać bezpośredniość, komfort i prawdziwość w tym, co jest dosłowne i rzeczywiste, dlatego musimy poszukać alternatywnych sposobów na konsumowanie i budowanie więzi. Słowo hygge oznacza styl bycia, który wprowadza ciepło i człowieczeństwo do naszych domów, szkół, zakładów pracy, a także całych miast

i narodów.

Hygge wywodzi się ze społeczności, która skupia się bardziej na ludziach niż na rzeczach. Jest powiązane z językiem miłości i odzwierciedla koncepcję, według której prawdziwe bogactwo nie leży w tym, co gromadzimy, lecz w tym, czym możemy się dzielić.

ZOBACZ CAŁOŚĆ: Księga hygge. Jak zwolnić,kochać i żyć szczęśliwie Louisa Thomsen Brits ZOBACZ>>>

Alkaliczny detoks

Detoks zmienia życie, a najlepszym potwierdzeniem tych słów jest to, że większość osób, które choć raz solidnie przeprowadziły detoks i przekonały się, jakie przynosi efekty, systematycznie go powtarza. Tak było i ze mną. Dlaczego? Bo korzyści, zarówno te, które widać, jak i te niewidoczne, takie jak poprawa samopoczucia, są tak duże, że nie sposób ich nie docenić. Pozostają w pamięci i kończąc detoks, wiemy, że za jakiś czas zdecydujemy się na następny.

Zachęcam Was, abyście spróbowali przeżyć to doświadczenie. To zaledwie dwa tygodnie, podczas których bardzo wyraźnie odczujecie zmianę, dlatego naprawdę warto podjąć wyzwanie.

 Zdarza się, że niektórzy z nas uparcie trzymają się niezdrowych nawyków i lubią powtarzać, że „na coś trzeba umrzeć” (zapewne aby usprawiedliwić się przed samym sobą). Nie chodzi jednak o to, jak zakończymy życie, lecz o jego jakość na co dzień. Czy lepiej budzić się pełnym energii, radości i ciekawości, co przyniesie nadchodzący dzień, czy zmęczonym i w kiepskim humorze? Wszystko zależy od naszych nawyków. Wiele osób nie wierzy, że uwolnienie ciała od toksyn i spożywanie wartościowych, naturalnych produktów i potraw ma znaczenie dla naszego samopoczucia psychicznego. Przekonajcie się o tym sami!

 Szukamy rozwiązania problemów z urodą, próbujemy zaradzić dolegliwościom, stosując różnorodne środki – ich reklamy obiecują, że efekty będą niesamowite. Jednak nawet gdy następuje poprawa, po miesiącu czy dwóch problemy wracają. Nic dziwnego, bo działanie takich środków jest albo powierzchowne, albo ukierunkowane jedynie na likwidację objawu (np. bólu czy wyprysków). Tymczasem w organizmie, w którym brakuje równowagi, w którym źle działa układ trawienny, w którym zgromadzonych jest dużo toksyn i kwasów, nadal zachodzą procesy prowadzące do pogłębiania naszych problemów ze zdrowiem, samopoczuciem, urodą czy zbędnymi kilogramami. Ich źródło nie zniknęło, co najczęściej oznacza, że sytuacja się pogarsza.

 Z pełną odpowiedzialnością powiem, że to detoks i alkaliczne odżywianie spełniają większość obietnic, o których słyszymy w reklamach kosmetyków, suplementów i środków na różne dolegliwości.

 Odczuwasz bóle? Łatwo łapiesz infekcje? Męczą cię różne dolegliwości? Przeprowadź detoks i przestaw się na alkaliczne odżywianie.

Rozdwajają ci się włosy, łamią paznokcie? Pękają wargi? Pojawiają się wypryski lub inne zmiany na skórze? Przeprowadź detoks i przestaw się na alkaliczne odżywianie.

 Czujesz zmęczenie? Źle sypiasz? Masz problemy z pamięcią i koncentracją? Przeprowadź detoks i przestaw się na alkaliczne odżywianie.

 Czyżby detoks był remedium na wszystkie te problemy i dolegliwości? Tak! A nawet więcej, bo dobre oczyszczenie organizmu przywraca jego zdolności do samouzdrawiania i chroni przed chorobami. Nie twierdzę, że nie należy stosować innych metod wspomagających organizm, uważam jednak, że detoks, podobnie jak odżywianie się z dbałością o równowagę kwasowo-zasadową, powinien leżeć u podstaw wszelkich innych działań służących utrzymaniu naszego organizmu w dobrej formie.

Nawet (a może tym bardziej) osoby chore powinny, w porozumieniu z lekarzem, oczyścić organizm z toksyn i złogów. To na pewno nie zaszkodzi, a może wspomóc proces zdrowienia.

 Tabletki zlikwidują objawy, nie poprawią jednak trwale naszego samopoczucia. Jeśli chcemy być zdrowi i dobrze się czuć, nie możemy leczyć tabletkami takich objawów, jak np. wzdęcia, niestrawność, pryszcze i problemy skórne, bóle, bezsenność, apatia, nerwowość, zgaga itp. Musimy przywrócić równowagę w organizmie, „uporządkować” układ pokarmowy, dbając o jego czystość i florę jelitową, zadbać o gruntowne oczyszczenie organizmu z toksyn, a potem dostarczyć mu składniki pokarmowe z nieprzetworzonej żywności. Gdy to zrobimy, nie będą nam potrzebne leki (mam na myśli leki dostępne bez recepty), których reklamy dosłownie nas zalewają.

 Przy różnych okazjach powtarzam jak mantrę: przeprowadźcie detoks, bo daje szansę na trwałą zmianę. Przynosi wspaniałe efekty i często jest początkiem zdrowych nawyków. Aby się przekonać, że tak jest, nie wystarczy przeczytać o tym w książkach – doświadczcie korzyści, jakie niesie detoks, przekonajcie się na własnej skórze, że możecie czuć się lepiej. Przeczytajcie więc tę książkę, a potem nie czekajcie – przeprowadźcie detoks.

 Mam nadzieję, że po lekturze mojej książki nie będziecie mieli wątpliwości, dlaczego oczyszczanie organizmu jest tak ważne. Dowiecie się z niej, jak je przeprowadzić, jak się do niego przygotować i jak prawidłowo je zakończyć.

 Po tym, gdy ukazała się moja pierwsza książka, Alkaliczny styl życia (również wydana przez Muzę), otrzymałam mnóstwo e-maili – wiele osób pisało o tym, że podjęło decyzję o przeprowadzeniu kuracji oczyszczającej, zadawało mnóstwo pytań. To dla mnie największa nagroda, ale też doping – dlatego postanowiłam napisać książkę poświęconą oczyszczaniu organizmu, rozwijającą kwestie, o których w pierwszej książce zaledwie wspomniałam.

Wszystko, o czym napisałam w tej książce, osobiście sprawdziłam i przetestowałam. Nie tylko zresztą ja, lecz także mnóstwo osób, które przeprowadziły detoks pod moim okiem.

 Wszystkie formy detoksu zaproponowane w tej książce odmieniły moje życie i, mam nadzieję, że odmienią też Wasze. Wybierzcie tę, której w danym momencie najbardziej potrzebujecie, która wydaje Wam się najbardziej możliwa do przeprowadzenia, i PRZEPROWADŹCIE DETOKS!

 Aby potwierdzić skuteczność zarówno detoksu, jak i alkalicznego stylu życia, w ramkach zamieściłam cytaty pochodzące z otrzymanych listów, komentarzy, które pojawiły się na moim blogu, fanpage’u oraz na stronach wydarzeń grup na Facebooku prowadzonych przeze mnie lub przez Mariusza Dobrowolskiego.

To był mój pierwszy detoks. Zakodowałam się na niego, bo chciałam sprawdzić, jak to będzie, czy dam radę. Przez pierwsze dni czekałam na „trudne chwile” i złe samopoczucie (tyle się naczytałam), ale się nie doczekałam. W zamian dostałam dużo, niesamowicie dużo energii – co budziło moje zdziwienie i niedowierzanie – zdrowy sen, promienną cerę. W pakiecie była też utrata wagi – 5 kilogramów, i niezwykła wręcz lekkość umysłu – radość z tego, że robię coś dla siebie, a także, że nie wymaga to wcale tak wielu wyrzeczeń! Teraz wiem, że było warto i że kolejny detoks na jesieni będzie jak dobry nawyk. Raz w tygodniu będzie dzień owocowo-warzywny dla całej rodziny. Bardzo się cieszę, że znalazłam alkaliczną stronę życia!

Korzyści z mojego pierwszego detoksu, który przeprowadziłam kilkanaście lat temu, były spektakularne. Tak bardzo zadziwiły mnie i przekonały, że od tamtej pory przeprowadzałam detoks przynajmniej raz w roku. Wrażenia z tamtych pierwszych doświadczeń pamiętam do dziś i często wspominam o nich na wykładach i warsztatach. Były dla mnie potwierdzeniem, że detoks jest jedną z najlepszych rzeczy, jakie możemy dla siebie zrobić. Choć musimy zaakceptować pewne ograniczenia, daje naszemu ciału taką siłę i regenerację, jakiej nie zapewni żaden urlop, zabiegi spa czy inne działania, które podejmujemy, by poprawić swoje samopoczucie, a na które zupełnie niepotrzebnie wydajemy dużo pieniędzy.

 Po odpowiedniej lekturze przygotowywałam się do pierwszego detoksu jak do święta (tak jest do dziś, choć teraz już wiem, że ten czas to JEST święto).

 Jak pewnie niektórzy z Was wiedzą, w tamtym czasie bardzo bolały mnie stawy. Czułam się zmęczona i fizycznie, i psychicznie, a ból tylko pogłębiał złe samopoczucie, ponieważ bałam się o to, jak będę funkcjonowała w przyszłości, skoro już koło trzydziestki nie mogę poruszać ręką, a ból kolan nie mija nawet na chwilę. Lekarze mówili, że mam stawy i kości jak osiemdziesięcioletnia kobieta (dodajmy, że zaniedbana, bo to, że osiągamy wiek rozumiany jako starość, wcale nie oznacza, że musimy mieć problemy ze stawami i układem kostnym). Podobnie oceniali też kondycję mojego serca.

 Nic dziwnego, skoro gdy byłam dzieckiem i w wieku dojrzewania przeszłam dziesiątki ropnych angin, a co za tym idzie, kuracje antybiotykowe. Odporność mojego organizmu była bardzo kiepska. Na przełomie pór roku, między wiosną a latem oraz między jesienią a zimą, niezmiennie pojawiały się infekcje. Po anginach zwykle długo dochodziłam do siebie – jeszcze przez kilka tygodni pociłam się, czułam się zmęczona i osłabiona. Każdy wysiłek był wyzwaniem.

 W efekcie częstych infekcji bakteryjnych pogorszył się stan całego mojego organizmu i kiedy już byłam dorosła, co chwila pojawiały się nowe dolegliwości, dysfunkcje, zmiany chorobowe, zupełnie jakby organizm nie miał już siły się bronić.

Jedną z bardziej przykrych dolegliwości były problemy ze stawami, co było szczególnie przygnębiające, bo lubiłam sport i aktywny wypoczynek.

 Detoks zdziałał cuda – już w trakcie oczyszczania przestałam odczuwać ból. Co prawda po kilku miesiącach wrócił, lecz wiedziałam już, że nim zrobię cokolwiek innego, powinnam przejść kolejny detoks. Tak też zrobiłam. Od tamtej pory (a minęło już kilkanaście lat) bóle nigdy nie wróciły. I mam nadzieję, że tak zostanie.

 Drugim spektakularnym efektem był przypływ energii – mimo braku jedzenia, które jest przecież jej źródłem, budziłam się o czwartej rano gotowa do rozpoczęcia dnia i działania. Trzeba dodać, że zawsze miałam problem z wczesnym wstawaniem, a „rozruch” trwał do godzin przedpołudniowych. To wspaniałe doświadczenie, gdy czujesz, że rozpiera cię energia!

 Trzecim efektem, niezwykle miłym dla kobiety, była poprawa wyglądu: gładka cera, rozświetlone oczy, sprężysta skóra, twarz wypoczęta i świeża. Znajomi byli pewni, że byłam na fantastycznym urlopie. Kiedy odpowiadałam, że wcale nie, mówili zdziwieni, że wyglądam wspaniale, i pytali, co w takim razie robiłam. Chętnie odpowiadałam, a to, co mówiłam, wzbudzało emocje. Także we mnie samej!

 Oczywiście nie wszystko było łatwe, piękne i proste. Pierwsze dwa dni przyniosły uczucie osłabienia i ból głowy. To jednak było nic w porównaniu z tym, co czułam trzeciego dnia. Od rana nie miałam siły, kilka godzin spędziłam w łóżku, wstając tylko po to, by zwymiotować i umyć zęby. Bolała mnie głowa, czułam mdłości, miałam obłożony język. Towarzyszył temu bardzo nieprzyjemny, gorzki, pachnący apteką posmak w ustach. Mycie zębów nie pomagało. Zapach mojego potu był ostry, wyrazisty, intensywny. Bolało mnie całe ciało i miałam ochotę przerwać detoks, lecz powstrzymywała mnie obietnica efektów, dla których to robię, nadzieja, że osiągnę chociaż część tego, o czym czytałam. A także uczucie niemocy i wiedza, że złe samopoczucie związane jest z tym, że organizm pozbywa się toksyn i nadejdzie moment, gdy poczuję się lepiej. Wymioty sprawiły, że przestałam myśleć o jedzeniu.

Nie wiem, czy gdyby ten stan trwał dłużej, dałabym radę. Na szczęście po południu trzeciego dnia było już nieco lepiej. Gorzki posmak w ustach nie zniknął, ale przynajmniej przestałam wymiotować i miałam więcej siły. Po tak trudnym czasie każda poprawa cieszyła i dodawała sił, by kontynuować. Noc przyniosła nieoczekiwaną zmianę – obudziłam się bez bólu głowy, bez uczucia osłabienia, jakbym dostała zastrzyk energii. Z godziny na godzinę było coraz lepiej, kryzys minął, zaczęły pojawiać się pozytywne zmiany w wyglądzie. Dziś jestem wdzięczna sama sobie, że wytrwałam. Efekty, jakie osiągnęłam, utwierdziły mnie w przekonaniu, że detoks jest zbawienny dla ciała.

 Po kilku miesiącach przystąpiłam do kolejnego oczyszczania. Tym razem lepiej się do niego przygotowałam, więc przebiegło bez problemów. Nim zaczęłam, zadbałam o oczyszczenie jelita grubego. Wydłużyłam czas przygotowań, zwłaszcza że ten pierwszy detoks przeprowadziłam po dłuższym okresie zdrowego odżywiania i nie spodziewałam się aż takiego kryzysu. Zarówno kryzys, jak i efekty oczyszczania skłoniły mnie do konkluzji, że odpowiednia dieta to nie wszystko – równie ważne jest, by ułatwić organizmowi sprawne funkcjonowanie, pozbywając się złogów, toksyn oraz pasożytów (o swoich doświadczeniach z pasożytami napiszę później).

 Od tamtej pory każdego roku w moim życiu musiał znaleźć się czas na detoks. Testowałam też różne jego formy, ostatecznie wybierając takie, które według mnie przynoszą najlepsze efekty i które każdy może wypróbować.

 Pamiętajcie jednak, że wszystko zależy od Was. Ja mogę tylko powiedzieć, że jeśli zdecydujecie się na detoks, nie pożałujecie, przekonacie się, iż była to jedna z najlepszych decyzji w Waszym życiu.

 Tak właśnie było w moim przypadku.

 Zróbcie sobie prezent i przeprowadźcie detoks.

 Powodzenia

ZOBACZ: Alkaliczny detoks Beata Sokołowska >>>