KURACJA CZYNIĄCA CUDA

ZOBACZ: 

Projekt zdrowie. Szwedzki poradnik inteligenta. Jak świadomie wyćwiczyć ciało i umysł>>>

Kiedy wymienia się czynniki przyczyniające się do powstawania różnych chorób, niektóre pojawiają się niemal zawsze. O paleniu, nadmiernym spożywaniu alkoholu, złym odżywianiu, nadwadze i wysokim ciśnieniu krwi słyszysz bez końca. Ostatnio dołączył do nich jeszcze jeden czynnik:

niedostateczna aktywność fizyczna, która zajmuje obecnie czwartą lokatę na opracowanej przez Światową Organizację Zdrowia WHO liście czynników chorobotwórczych i prowadzących do przedwczesnej śmierci na świecie. Na trzech pierwszych miejscach znalazły się kolejno: wysokie ciśnienie krwi, palenie i wysoki poziom cukru. Tymczasem na zmniejszenie dolegliwości związanych z wszystkimi tymi czynnikami wpłynąć może podjęcie aktywności fizycznej! Ta przekonująca statystyka...  Niekiedy statystyka i liczby dotyczące chorób brzmią jak zrzędzenie, które trudno znieść. Mimo to podejmijmy ryzyko bycia uznanymi za zrzędy i wyrecytujmy parę danych, gdyż wyniki badań są tak przekonujące, że trudno zupełnie pominąć liczby. Jak na przykład można skomentować fakt, że co piąty przypadek choroby wieńcowej, która jest najczęstszą przyczyną śmierci w Europie i Stanach Zjednoczonych, a także co dziesiąty przypadek udaru mózgu wynika z braku ruchu? Czy niepokoi cię groźba zachorowania na raka? Wszyscy wiedzą, że należy opalać się  z umiarem i nie palić tytoniu. Ale czy wiesz, że należy się regularnie ruszać, aby zmniejszyć ryzyko zapadalności na raka? Jest to coś absolutnie najważniejszego, co powinieneś przedsięwziąć, by móc uniknąć wielu form nowotworu. Co dziesiąty przypadek raka piersi i co siódmy jelita grubego wiąże się z brakiem aktywności. W przypadku nowotworu piersi ryzyko jego wystąpienia jest o 20 procent niższe u kobiet aktywnych fizycznie w porównaniu z tymi, które prowadzą siedzący tryb życia. Nawet w przypadku nowotworu trzustki, który jest najtrudniejszą do wyleczenia formą raka, ryzyko zachorowalności jest mniejsze, gdy podejmujemy regularną aktywność fizyczną. Wciąż nie jesteście przekonani? Możemy kontynuować wyliczankę jeszcze przez jakiś czas. Ryzyko zachorowania na cukrzycę wieku dorosłego może być o połowę niższe, jeśli będziemy się ruszać przez dwadzieścia, trzydzieści minut dziennie. W podobnym stopniu można dzięki temu zmniejszyć również ryzyko wystąpienia osteoporozy, zakrzepów i reumatyzmu. W przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów ćwiczenia są jedynym środkiem przynoszącym poprawę(innym sposobem jest wymiana stawów). A nie wspomnieliśmy jeszcze  o poprawie samopoczucia, zwiększeniu poczucia lepszej jakości życia, zmniejszeniu ryzyka występowania problemów psychicznych, takich jak stany lękowe czy depresja. Weźmy na przykład demencję. To straszna choroba. Bywa dziedziczna, co oczywiście może budzić niepokój, jeśli którykolwiek z rodziców lub krewnych ze strony ojca bądź matki był nią dotknięty. Jednakże wielu ludzi nie zdaje sobie sprawy z tego, że prawdopodobieństwo rozwoju schorzenia zależy w większym stopniu od aktywności fizycznej niż od czynników dziedzicznych. Badania wykazują, że regularnie uprawiana aktywność zmniejsza niemal  o połowę zagrożenie demencją. Rozwój choroby można opóźnić nawet o pięć lat. Lista schorzeń, których rozwój można opóźnić dzięki aktywności fizycznej, z roku na rok się wydłuża – w miarę rozwoju badań podkreślających ważność ruchu. Za kilka lat niewątpliwie będzie ona jeszcze dłuższa.

Prawdopodobieństwo rozwoju demencji  zależy w większym stopniu od aktywności fizycznej niż od czynników  dziedzicznych. Brak wystarczającej ilości ruchu jest przyczyną:  • co piątego przypadku choroby wieńcowej

 • co dziesiątego przypadku udaru

• co siódmego przypadku cukrzycy wieku dorosłego

• co siódmego przypadku nowotworu jelita grubego

• co dziesiątego przypadku nowotworu piersi

Zamiast koncentrować się jedynie na wymienianiu chorób i nieszczęść chcemy wskazać zalety zażywania ruchu! Oto korzyści zdrowotne płynące z aktywności fizycznej:

• przedłużenie życia o kilka lat

• poprawa jakości życia

• poprawa pamięci

i zdolności koncentracji 

• zmniejszenie zagrożenia depresją i stanami lękowymi

• ochrona przed tak powszechnymi chorobami, jak choroba wieńcowa, udar, cukrzyca wieku dorosłego, osteoporoza i demencja 

• zmniejszenie zagrożenia zapadalności na wiele powszechnych form nowotworów, m.in. piersi  i jelita grubego 

• wzmocnienie serca  i mięśni 

• zmniejszenie zagrożenia upadku 

• zmniejszenie wystąpienia osteoporozy 

• utrzymanie wagi ciała

Efektywność porównywalna z działaniem tabletek  Badacze z uniwersytetów Harvarda  i Stanforda podjęli się ostatnio zadania zestawienia wyników ponad300 różnych badań naukowych. Pytanie, które sobie postawili, to:

jakie są rezultaty uprawiania aktywności fizycznej w porównaniu z efektywnością środków farmaceutycznych w profilaktyce chorób wieńcowych, udaru i cukrzycy? O tym, że ćwiczenia dają odpowiednie rezultaty, wiedziano, ale starano się znaleźć odpowiedź, w której ich skuteczność zostałaby porównana z działaniem leków. Czy takie porównanie w ogóle jest właściwe? Wyniki, które opublikowano  w końcu 2013 roku w jednym z najbardziej renomowanych pism medycznych na świecie, były tak sensacyjne, że nawet gazety, które z rzadka piszą o postępach medycyny, zdecydowały się uczynić z nich temat na pierwsze strony. Otóż w porównaniu z terapią farmakologiczną rezultaty uprawiania ruchu są odczuwalne i osiągalne w krótszym czasie i dotyczy to wszystkich schorzeń z listy najczęstszych przyczyn śmierci w świecie zachodnim. W niektórych przypadkach, na przykład regeneracji mózgu po udarze, aktywność fizyczna dawała lepsze rezultaty niż leki. Badacze z Harvardu i Stanfordu stwierdzili, że ruch jest alternatywnym rozwiązaniem, które powinno się brać pod uwagę, a które ma szansę wyeliminować w przyszłości stosowanie niektórych leków. To naturalnie nie oznacza wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami. Powiązanie ruchu z terapią lekami bywa bardzo pomocne. W przypadku co najmniej 35 różnych leków można zmniejszyć ich dawkę, gdy terapię połączy się z aktywnością fizyczną. Nasuwa się pytanie, dlaczego tak długo zwlekano z upowszechnieniem tej wiedzy.

Odpowiedź może być taka, że badania medyczne z upodobaniem dowodzą skuteczności leków,  a pomijają potrzebę zmiany stylu życia. Zwłaszcza że większość badań jest opłacana przez firmy farmaceutyczne, które zarabiają na sprzedaży pigułek.  Lista schorzeń, których rozwój można opóźnić dzięki aktywności fizycznej, staje się z roku narok coraz dłuższa. Ruch zamiast chirurgii  Skuteczność aktywności fizycznej jest porównywalna z efektywnością nie tylko leków, ale też niektórych zabiegów chirurgicznych. Jak wspomniano, najczęstszą przyczynę zgonów stanowią choroby serca. Naczynia krwionośne są wrażliwe i jeśli są zwężone, to nie dostarczają sercu odpowiedniej ilości krwi, co może prowadzić do zawału mięśnia sercowego. Coraz popularniejszy stajesię zabieg polegający na umieszczeniu wewnątrz naczynia krwionośnego dziurkowanej rurki – stentu. To pozwala na udrożnienie naczynia  i swobodny przepływ krwi. Ale interwencje chirurgiczne to ostateczność, której chce się za wszelką cenę uniknąć. Kilka lat temu badacze przeprowadzili eksperyment z udziałem ludzi chorujących na serce, których poddano terapii opartej na treningu kondycyjnym. Polecono im odbywać codzienne dwudziestominutowe sesje na rowerze treningowym, a także cotygodniowe treningi grupowe. Rezultaty porównano z wynikami osób, którym wstawiono stent, a które nie zmieniły trybu życia, to znaczy nie trenowały. Okazało się, że po roku w grupie trenującej liczba nowych przypadków zawału mięśnia sercowego i innych problemów kardiologicznych była o połowę niższa niż w grupie osób, które przeszły operację. Badacze, nie bez zdziwienia, doszli do wniosku, że zarówno operacja, jak i trening dały dobre rezultaty, ale to ćwiczenia były w tym zestawieniu efektywniejsze. Pacjentom udało się uniknąć operacji, a w dodatku trening okazał się rozwiązaniem znacznie tańszym pomimo poniesienia kosztu zakupu rowerów treningowych i organizacji ćwiczeń grupowych. Czystą wartością dodaną było to, że pacjenci mieli wyraźnie lepszą kondycję fizyczną od tych, których operowano. Chcemy jednak podkreślić, że osoba cierpiąca na dolegliwości kardiologiczne musi skonsultować z lekarzem kwestię, czy w jej przypadku aktywność fizyczna może zastąpić terapię farmakologiczną lub na przykład stent.

ZOBACZ CAŁOŚĆ: 

Projekt zdrowie. Szwedzki poradnik inteligenta. Jak świadomie wyćwiczyć ciało i umysł>>>

Dla­cze­go war­to zdro­wo żyć?

Zdro­wy styl życia to co­dzien­ne prze­strze­ga­nie za­sad, które po­zwa­lają cie­szyć się do­brym sa­mo­po­czu­ciem, dają ener­gię do działania i za­po­bie­gają wie­lu scho­rze­niom. Sfor­mułowa­nie „prze­strze­ga­nie za­sad” może niektórym ko­ja­rzyć się z ry­go­ry­stycz­nym reżimem, tak jak ko­jarzą się np. re­stryk­cyj­ne die­ty od­chu­dzające. To błąd. Owszem, zdro­wy styl życia wy­ma­ga przy­sto­so­wa­nia się do pew­nych reguł w co­dzien­nym życiu. Jeśli jed­nak na­prawdę chcesz żyć długo i zdro­wo, to te reguły nie będą wro­giem, z którym mu­sisz co­dzien­nie wal­czyć. Kie­dy je wpro­wa­dzisz na stałe, po pro­stu staną się Two­im przy­zwy­cza­je­niem.

Więcej w: Żyj zdrowo i aktywnie z Anną Lewandowską  AnnaLewandowska ZOBACZ>>>

Pomocnik Medyczny

Medycyna nie uwolni nas od chorób i objawów starzenia. Ale są przecież sposoby, dzięki którym możemy wzmacniać swoje zdrowie, siły witalne i wydłużać życie. Ważne jest także umiejętne rozpoznawanie wczesnych objawów chorób, które w XXI w. zagrażają nam najbardziej: alergii, nowotworów, schorzeń układu krążenia, cukrzycy i otyłości. Temu służy nasze wiosenne wydanie „Pomocnika Medy­cznego”. Znajdą w nim Państwo wiele tekstów publikowanych już na łamach „Polityki”, jednak uaktualnionych i poszerzonych, bo w kwestii ratowania naszego zdrowia naukowcy oraz eksperci – do których zwróciliśmy się o pomoc przy redagowaniu „Pomocnika” – do swoich recept wciąż dopisują nowe zalecenia.

ZOBACZ>>>

W rozdziale I radzimy, jak nie dać się alergii (sprzyjają jej np. zbyt sterylne warunki życia) i astmie, która bywa konsekwencją nieleczonej alergii. Piszemy też o innych wiosennych wrogach – kleszczach roznoszących groźne choroby: boreliozę i kleszczowe zapalenie mózgu.

W rozdziale II omawiamy różne aspekty starzenia i sposoby przeciwdziałania im. Radzimy, jak złagodzić przykre objawy meno- i andropauzy.

Rozdział III poświęcamy tym rodzajom chorób nowotworowych, na które Polki i Polacy zapadają najczęściej: rakowi piersi, płuca, jelita grubego. A także m.in. czerniakowi i chłoniakom, których przybywa w zastraszającym tempie. Zwracamy uwagę na badania profilaktyczne, dzięki którym można raka zdiagnozować w bardzo wczesnej fazie. A wtedy jest w pełni wyleczalny.

W rozdziałach IV i V radzimy, jak uniknąć chorób serca, zawału, udaru, zakrzepicy, jak zmienić dietę i styl życia na zdrowszy.

Nie zapomnieliśmy też o użytecznych i cieszących się dużą popularnością testach, dzięki którym każdy będzie mógł sprawdzić stan swojego organizmu, kondycję, podatność na rozmaite zagrożenia, ale i zaawansowanie objawów chorobowych – by móc ocenić, kiedy zwrócić się o pomoc do lekarza.

To wydanie „Pomocnika” traktujemy jako kontynuację pierwszego tomu (dostępnego jeszcze m.in. w naszym sklepie internetowym – patrz s. 115). Poświęciliśmy go samobadaniu i kontroli zdrowia, a więc nauce odróżniania błahych dolegliwości od poważnego rozstroju. Teraz przyszedł czas, by napisać znacznie więcej o chorobach cywilizacyjnych i o tym, jak do późnych lat im przeciwdziałać. Życzymy wytrwałości w trenowaniu zdrowych nawyków.

ZOBACZ CAŁOŚĆ>>>

My chcemy żyć

Naprzód, mój drogi czytelniku- pisał Michał Bułhakow w „Mistrzu i Małgorzacie”. W pewnym momencie życia wszyscy musimy zadać sobie pytanie: Co jest dla nas najważniejsze? Bogactwo? Kariera? Sława? Wszystko to nic, jeżeli nie mamy ZDROWIA!

Bogaty człowiek nie może kupić sobie zdrowia. Nie zastąpi go kariera, którą można łatwo stracić, jeżeli nie mamy zdrowia. Kiedy człowiek jest chory, nie cieszy go żadna sława.

Nie jestem przeciwnikiem zamożności, bo człowiek musi mieć określony komfort życia. Jednak nie znaczy to, że bogactwo trzeba zdobywać za wszelką cenę, nawet cenę własnego zdrowia. A jeszcze gorzej – za cenę zdrowia innych ludzi. Proszę spojrzeć na ludzi młodych. Alkohol, papierosy, narkotyki

błyskawicznie niszczą ich organizm. Nie mówię tu wcale o nieprawidłowym żywieniu organizmu, mówię o truciźnie. Wielu ludzi jest przekonanych, że w taki sposób uspokoją swoje nerwy, zdobędą pewność siebie. To nonsens. Dlatego hit aforyzmów: „Żyć szybko, umierać młodo” to moim zdaniem największy absurd.

Trzeba dążyć do tego, aby żyć długo i zdrowo.

Ośmielam się twierdzić, że każdy człowiek jest stworzony do twórczości, do poznania samego siebie. O jakiej twórczości można jednak myśleć, jeżeli nie ma zdrowia – jeżeli coś boli i dolega? Wszystkie myśli skierowane są wtedy na dokuczliwe bole oraz na to, w jaki sposób je zlikwidować. Chciałbym dodać, że wspomniane zjawisko bólu jest naturalnym sygnałem nieprawidłowości zachodzących w zatrutym organizmie. Za pośrednictwem bólu organizm informuje nas, że coś trzeba naprawić lub zmienić w sposobie życia, żywienia.

Wiele osób ignoruje ten krzyk o ratunek, zażywając silne leki przeciwbólowe, które w ich mniemaniu przyczynią się do trwałej poprawy stanu zdrowia.

Pan Bóg dał nam fantastyczną maszynę – nasz organizm. Kiedy kupujemy nowy samochód, to dbamy o niego, chuchamy i dmuchamy, bo sporo za niego zapłaciliśmy.

Ale większość ludzi myśli, że organizm dostaliśmy za darmo, co oznacza, że nie trzeba się o niego martwić. Za taki sposób myślenia płacimy zdrowiem.

Jak już wspomniałem, nie jestem przeciwnikiem bogactwa. Ale jestem przeciwnikiem aforyzmu: „Bogactwo za wszelką cenę”. A kiedy mamy zdrowie i bogactwo, pozostaje ta jedyna rzecz, o której nie chcemy nawet myśleć – ŚMIERĆ. Nawet kiedy nasze życie staje się dla nas nieznośnym ciężarem, trzymamy się go kurczowo. Wszystkie siły duchowe i fizyczne zaczynamy tracić

na walkę ze ŚMIERCIĄ.

Wszyscy chcemy długiego i zdrowego życia. Chyba każdy chciałby żyć wiecznie, będąc zdrowym i pełnym sił życiowych.

Medycyna nie zna przypadku, aby ktoś uniknął śmierci, ale stosując zasady naturalnej higieny i dietetyki można dożyć wieku odmierzonego nam genetycznie przez matkę naturę. Jak długi ten żywot powinien być, nikt jeszcze nie może obliczyć, ale już Biblia szacuje nasz prawidłowy wiek na 120 lat.

Postarajmy się więc dożyć 120 lat, a wtedy z pomocą przyjdą nam genetycy.

Nie zmarnujmy takiej szansy!!!

WIĘCEJ: Zdrowe odżywianie i jego sekrety>>>

Ogólne zasady diagnostyki i leczenia

W dzisiejszych czasach niekonwencjonalne metody badań i leczenia budzą coraz większą sympatię i zaufanie. Nowoczesne badania wymagają kompleksowego podejścia do diagnostyki i leczenia, podczas których organizm bada się jako całość, dokonując analizy psychiki i fizjologii całego zespołu organów i układu nerwowego. Leczy się nie chorobę, ale chorego z jego

indywidualnymi cechami psychofizycznymi. Wykorzystując systemowe podejście do diagnostyki i terapii, naukowcy zmniejszają przepaść między postawioną diagnozą a leczeniem. Nowoczesne badania wykazały, że proces leczenia należy połączyć ze zmianą w sposobie odżywiania.

Opierając się na własnym 20 - letnim doświadczeniu, stwierdzam, że najcenniejsze są alternatywne metody diagnostyczne, pozwalające na etapie badania ocenić działanie środków leczniczych na podstawie ich oddziaływania na cały organizm.

Pierwszy, wstępny etap badania służy określeniu już istniejących uszkodzeń naszego organizmu: skutków operacji, mechanicznych uszkodzeń ciała, wstrząśnień mózgu.

Drugi etap to test homeopatyczny, ustalający psychiczny portret pacjenta, niezbędny do indywidualnego doboru preparatów homeopatycznych i wyjaśniający dodatkowo przyczyny dolegliwości wywołanych stanem psychicznym chorego.

W trzecim etapie badania wprowadzamy metodę diagnostyki irydologicznej.

Irydologia jest dziedziną medycyny niekonwencjonalnej, która analizuje anatomię i fizjologię tęczówki oka, jej dziedziczne uwarunkowania, strukturalne i chromatyczne adapcjonotroficzne zmiany w przebiegu rożnych chorób. Te

zmiany tworzą swoistą historię choroby pacjenta od momentu urodzenia do dnia, gdy dokonujemy diagnozy.

Tęczówka oka pozwala zobaczyć proces zatruwania organizmu toksynami w wyniku nieprawidłowego odżywiania, nawyków, błędów w łączeniu pokarmów.

Na przykład zgromadzone przez lata na tęczowce oka toksyny pochodzące z pożywienia, powietrza i leków - tzw. promienie toksyczne, pokazują kierunek wnikania tych toksyn od jelita grubego do rożnych organów ciała, łącznie z mózgiem. Przenikaniu toksyn do ustroju towarzyszą często bole rożnego

rodzaju.

Jednak irydologia nie pozwala na dokładne oznaczenia stopnia uszkodzenia organów ani nie wyjaśnia patologii niezwiązanych z odczuciem bólu. Dlatego w czwartym etapie badania stosujemy metodę niemieckiego naukowca dr R. Volla. Metoda ta pozwala połączyć badania elektropunkturowe z leczeniem homeopatycznym i innymi naturalnymi metodami oddziaływania na organizm człowieka. Metoda dr R. Volla pozwala wykonywać diagnostykę na poziomie funkcjonalnym, kiedy nie ma jeszcze zmian organicznych, lecz pojawiają się

zmiany lub zaburzenia w pracy organów. Wielkim atutem tej metody jest możliwość szybkiego testowania rożnych środków farmakologicznych, ich wpływu na organizm chorego bez ich zażywania, bez ingerencji wewnątrz organizmu.

Piąty etap to indywidualny dobór preparatów homeopatycznych i preparatów naturalnych. Wieloletnie doświadczenie przekonało nas, że podobnie jak w przypadku kompleksowej diagnozy, musimy prowadzić kompleksowe leczenie i łączyć metodę homeopatii z innymi metodami medycyny naturalnej.

Chcąc uzyskać poprawę, należy od czegoś zacząć. Pierwszym i najważniejszym zadaniem jest zatrzymanie procesu samozatrucia, czyli wyeliminowanie, a co najmniej ograniczenie do minimum produkcji toksyn. Łączy się to ze zmianą w sposobie żywienia oraz nauką łączenia produktów pokarmowych.

Zanim się tego nauczymy, musimy już zacząć dbać o własne zdrowie, może powinniśmy raz w tygodniu na 24-36 godzin wstrzymać się od przyjmowania pożywienia, pić natomiast często w małych dawkach wodę destylowaną (około 2-3 litrów na dobę – zależnie od pory roku, temperatury i pragnienia).

Dodatkowo należy przetestować przyjmowane leki chemiczne i jeśli przyczyniają się do produkcji toksyn w organizmie – wyeliminować je z użycia, zmniejszyć dawkę leku lub częstotliwość przyjmowania. Leczenie należy prowadzić za pomocą leków homeopatycznych dobranych indywidualnie. Na tym etapie możliwe jest pogorszenie lub zaostrzenie dolegliwości – jest to dobry znak.

Kolejnym etapem leczenia jest ograniczenie spożycia pożywienia przetwarzanego w temperaturze powyżej 47°C do 40% dziennej diety, rozszerzenie diety o surowe owoce i warzywa, które muszą stanowić 60% dziennego pożywienia. Jednocześnie prowadzimy terapię sokową dla  przyspieszenia procesu leczenia. Stosujemy głodówki jednodniowe (24 – 36

godzin) i staramy się prawidłowo łączyć produkty żywieniowe. Raz na 3-4 miesiące zalecana jest 3 – 7 dniowa głodówka. Właśnie na tym etapie dobieramy indywidualnie leki homeopatyczne, które oddziałują na przyczyny wielu dolegliwości i chorób. 

WIĘCEJ: Zdrowe odżywianie i jego sekrety>>>

Kilka sposobów na zdrową podróż samochodem w upalny letni dzień!

Autor: Dawid Dettlaff

W okresie wakacji, kiedy słupek rtęci często sięga około 30 stopni Celsjusza, kilkugodzinna jazda samochodem może być bardzo męcząca. Dlatego też podczas wakacyjnych wyjazdów należy pamiętać o paru istotnych sposobach, które sprawią iż nasza wyprawa autem będzie przyjemna, bezpieczna oraz zdrowa dla organizmu.

Wnętrze naszego auta w słoneczny wakacyjny dzień dość szybko się nagrzewa, w takiej sytuacji samopoczucie kierującego oraz pasażerów znacznie się pogarsza z uwagi na rosnącą temperaturę. Poniżej prezentujemy kilka sposobów aby skutecznie schłodzić się w czasie podróży samochodem.
W okresie wakacyjnym, kiedy słupek rtęci często sięga około 30 stopni Celsjusza, kilkugodzinna jazda samochodem może być bardzo męcząca. Dlatego też podczas wakacyjnych wyjazdów należy pamiętać o paru istotnych sposobach, które sprawią iż nasza wyprawa autem będzie przyjemna, bezpieczna oraz zdrowa dla organizmu.
Bezpieczeństwo w aucie w czasie upałów.
Zdecydowana większość współczesnych samochodów ma na wyposażeniu klimatyzację bardzo przydatną lecz nie jedyną metodę na walkę z wysoką temperaturą. Zatem aby jeszcze bardziej polepszyć komfort w czasie jazdy w najgorętsze dni, warto zaopatrzeć się w parę użytecznych gadżetów i zastosować się do praktycznych rad. Dzięki nim nasza eskapada w słoneczny dzień będzię przyjemniejsza.
Pamiętajmy o tym, że wysokie temperatury nie tylko negatywnie wpływają na koncentrację kierowcy, ale mają też zły wpływ na zdrowie pasażerów. Szczególnie jeśli w podróży towarzyszą nam dzieci, które fatalnie znoszą letnie upały.
Kontrola temperatury w samochodzie.
Samochód wystawiony na działanie promieni słonecznych momentalnie się nagrzewa. Temperatura w jego wnętrzu w ciągu kwadransa może się podnieść nawet dwukrotnie w porównaniu do otoczenia. Szybko możemy się więc zorientować, że we wnętrzu naszego auta temperatura odczuwalna może wynieść nawet 60 stopni Celsjusza.
Uniknąć takiej sytuacji można na kilka sposobów, zawsze kiedy jest to możliwe parkujmy pojazd w zacienionym miejscu np. w cieniu budynku czy pod drzewami. Pamiętać też należy aby przed rozpoczęciem jazdy przewietrzyć samochód otwierając drzwi pojazdu. Jeżeli nasze auto wyposażone jest w klimatyzację ręczną, ustawmy ją na pierwszym biegu. Dzięki temu urządzenie będzie pracować optymalnie i z korzyścią dla dróg oddechowych kierowcy i pasażerów. Kiedy mamy do czynienia z klimatyzacją automatyczną, wystarczy ustawić temperaturę o 8 stopni Celsjusza niższą niż ta na zewnątrz pojazdu a resztą zajmie się samo urządzenie, utrzymując wskazaną przez nas temperaturę.
Użyteczne gadżety.
Jeśli pozostawiamy pojazd na kilka godzin a nie chcemy aby wnętrze auta przez ten czas się nagrzewało warto mieć przy sobie specjalną matę przeciwsłoneczną. Matę zakłada się na czołową szybę pojazdu, w efekcie czego mniej promieni słonecznych przedostanie się do wnętrza auta i tym samym nie nagrzeje go zbytnio.
Na pozostałych szybach także warto zainstalować tzw. rolety przyciemniające. Gadżet taki jest stosunkowo niedrogi w zakupie, natomiast bardzo skuteczny, gdyż w czasie podróży da poczucie komforu pasażerom usadowionym na tylnich siedzeniach.
Osoby siędzące z przodu auta nie mogą niestety skorzystać z takiego rozwiązania. Dla nich jednak alternatywnym sposobem na walkę z oślepiającym słońcem są okulary przeciwsłoneczne z filtrem UV. Okulary nie tylko pomogą w uniknięciu oślepienia promieniami słonecznymi ale też zapobiegną zmęczeniu a w efekcie bólowi oczu.
Jeszcze jednym przydatnym przedmiotem, który warto mieć ze sobą w czasie wakacyjnych podróży w pełnym słońcu jest turystyczna lodówka, w prosty sposób możemy ją podłączyć do gniazda zapalniczki. Lodówka na wyposażeniu zapewni nam schłodzone napoje i świeże jedzenie. Gadżet ten jest szczególnie przydatny tym wszystkim, którzy nie są amatorami usług w przydrożnych barach.

---

Dawid Dettlaff
znajdzlekarza.pl/swiadomypacjent/5
znajdzlekarza.pl/swiadomypacjent
znajdzlekarza.pl

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Co pić w upały?

Autor: Krzysztof Mroczko

Okres wakacji to również czas wysokich temperatur. Należy się zabezpieczyć przed ich niekorzystnym wpływem na zdrowie. Jedną z takich form zabezpieczenia jest picie odpowiedniej ilości płynów. Co najlepiej pić w upały?

Wysoka temperatura panująca na zewnątrz wpływa na podwyższenie temperatury ludzkiego ciała. W takich warunkach ludzie pocą się, chroniąc przed przegrzaniem, a wraz z potem zmniejsza się ilość wody w organizmie. Wraz z wodą ludzkie ciało traci również elektrolity, istotne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Poziom wody podnieść można poprzez picie wystarczającej ilości płynów. Nie każdy jednak będzie dobrym pomysłem, w czasie upałów nie wszystkie napoje są równie pożyteczne dla zdrowia. Co pić, by odnieść jak największą korzyść?

Woda mineralna

Najkorzystniejszym dla organizmu napojem jest woda mineralna. W czasie panujących upałów należy przede wszystkim wybierać wodę wysokozmineralizowaną, ostatecznie średniozmineralizowaną. Tego rodzaju wody mineralne zawierają duże ilości składników mineralnych, między innymi magnez i wapń. Dodatkowo można wzbogacić wodę w plasterki cytryny lub listki mięty, które zapewnią mocniejsze uczucie orzeźwienia.

Soki z warzyw i owoców

Woda mineralna nie jest w stanie zapewnić odpowiedniego poziomu wszystkich minerałów, które łatwo tracone są przez człowieka w okresie letnich upałów. Jednym z takich pierwiastków, słabo obecnych w najbardziej nawet zmineralizowanych wodach, jest potas. Ten problem rozwiązuje picie soku pomidorowego, niezwykle bogatego właśnie w ten pierwiastek. Podobnie jest w przypadku soku z ogórków, składających się właściwie jedynie z wody i potasu. Wśród owoców należy wybrać melon, posiadający podobne właściwości.

Herbata z mięty

Tradycyjna czarna lub zielona herbata nie jest raczej zalecana do picia w czasie upałów. W zamian można z powodzeniem pić herbatę przyrządzoną z liści mięty, którą można podawać zarówno na ciepło jak i na zimno. W obu przypadkach uczucie schłodzenia i orzeźwienia organizmu osiąga się tak samo.

Zdecydowanie odradza się natomiast picie wszelkich napojów słodzonych, a także kawy. Te pierwsze mogą być szkodliwe dla zdrowia z punktu widzenia wysokiej zawartości cukru, co może prowadzić między innymi do nadmiernej otyłości. Kawa z kolei zwiększa ciśnienie, więc może być niebezpieczna przede wszystkim dla osób cierpiących na choroby serca i układu krążenia.

Utrzymywanie odpowiedniej ilości w organizmie to nie tylko kwestia uzyskania orzeźwienia, ale przede wszystkim dbanie o swoje zdrowie. Niedobór wody może być przyczyną rozdrażnienia, osłabienia, a w skrajnych przypadkach nawet do odwodnienia, co może skutkować nawet wizytą w szpitalu.

---

Porady zostały udzielone przez eksperta dietetyk Wrocław.
Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Poradnik zdrowego urlopowicza

Autor: Bartek Malak

Nareszcie wakacje, uczniowie już oddychają pełną piersią, ale i dla nas, pracujących, zaczynają się urlopy – czas odpoczynku, który generalnie chcemy spędzić tak, jak lubimy – bez garnituru, służbowych telefonów, raportów, szefa nad nami itp.

Jak więc odpoczywać z głową? No jak to, przecież to banalne pytanie. Przecież wiemy. Co nam jakiś gość, nawet jeśli jest z wykształcenia psychologiem społecznym, będzie tu gadał. I jeszcze pisał o tym artykuły na blogu poświęconym fryzjerstwu, urodzie i zdrowiu.

A ja może nieco przewrotnie, popytałem znajomych. I w rozmowach okazało się, iż chętnie by się dowiedzieli, jak maksymalizować efekty urlopu.

Mamy więc określony cel: jak sprawić, aby odpoczynek urlopowy był aktywny, dał nam więcej sił, energii i zdrowia niż zazwyczaj. Przechodzimy więc do konkretów. Wstawiliśmy w pocztę elektroniczną autoodpowiedź, kiedy będziemy w pracy i kto nas zastępuje, pożegnaliśmy się pięknie. Garnitur zdjęty, luz blues. Zaczynamy! Duża część osób, które na co dzień nie mają czasu (czyli większość z nas), jak już ma urlop, to zakłada, iż nadrobi wszelkie zaległości (w treningach, dbaniu o siebie, swoją sylwetkę, spotkaniach, wyjściach z dziećmi, wyjściach do teatru, generalnych porządkach, oglądaniu zabytków, zwiedzaniu 6 krajów w 3 dni i o czym kto jeszcze marzy, pracując na co dzień).

Spokojnie, odpoczywając mamy się nie zamęczyć na śmierć, tylko odpocząć. Trzeba więc pamiętać, aby urlopu nie zaczynać od gonitwy, ciężkich treningów czy życia imprezowego 20 h na dobę. Wiem, chcemy zdążyć ze wszystkim, ale tak się po prostu nie da. Odpocznijmy najpierw, zróbmy sobie przerwę od tego, co mamy na co dzień.

Co więc można robić, aby wrócić zdrowszym – fizycznie i mentalnie. O, dużo, wbrew pozorom. Po pierwsze wyjechać. Nie siedzieć w domu, sprzątać, robić remont czy zwyczajnie leżeć jak pies Pluto przed telewizorem/komputerem. Wyjechać. Niekoniecznie na Hawaje czy w Himalaje. W Polsce można znaleźć wiele uroczych zakątków, gdzie za stosunkowo niewielkie pieniądze można naładować baterie. Bezwzględnie należy zostawić komputer, służbową komórkę i wszelkie bajery ułatwiające kontakt z wami. I tak was znajdą, jak będzie trzeba. A jak weźmiecie laptopa, to zawsze będzie pokusa i możliwość, żeby odebrać pocztę albo napisać choć mały raporcik. Figa. Mamy odpoczywać. Pracujemy cały rok. Teraz odpoczywamy, robimy coś dla siebie zgodnie z śmieszną, ale prawdziwą wyliczanką psychologów:

“Jestem tu i teraz,

To, co robię, jest dla mnie ważne,

Nigdzie się nie spieszę”.

I dobrze się tego trzymać. Przynajmniej w czasie urlopu.

Po drugie: ruch. A nie leżenie 2 tygodnie plackiem. Ruch spokojny (możemy zacząć nawet od długich spacerów), bez testowania granic wydolności fizycznej, chyba że jesteśmy aktywni sportowo cały rok. Przypominam, mamy odpocząć aktywnie, ale odpocząć. Po kilku dniach rozruchu możemy zacząć intensywniejsze aktywności. Codziennie należałoby poćwiczyć, podreperować kondycję, spocić się – niech to, co złe, z nas wyjdzie. Jeśli nie ćwiczymy na co dzień, to urlopy są często ostatnią deską ratunku dla naszego ciała. Nie od dziś wiadomo, iż osoby, które ćwiczą dla przyjemności (nie wyczynowo), zazwyczaj starzeją się wolniej, dłużej zachowują siły i witalność.

Jak ruch, to i przydałaby się lekka dieta. Ograniczmy frytki, hamburgery, przegryzki, chipsy, ciastka, czekoladki … (wymieniać można by chwilę). No dobrze, może nie wszystko na raz, ale kilka niezdrowych zapychaczy na pewno. Owoce, warzywa, potrawy z grilla, ciemne pieczywko. Soki, woda, a nie piwo i coca-cola obowiązkowo na każdym przystanku od rana do nocy. Przydałoby się też ograniczyć papierosy, jeśli ktoś pali. Nie mówię, aby rzucić (bo to stres, a mamy odpoczywać), ale ograniczyć z pół paczki do 6 na ten przykład. No jak tak, to idźmy za ciosem. Alkohol. Już widzę, jak się wszyscy pukają w czoło. Oszalał facet. Chce nas wszystkiego pozbawić. Co to za wakacje. Co my jogini jesteśmy? Nie, nie. Sam lubię się napić od czasu do czasu. Do obiadu kieliszek wina czy mały drink jest OK. albo wieczorem dwa piwka czy drinki, no niech tam, trzy nawet. Dlaczego nie więcej? Bo alkohol rozkłada się w organizmie średnio 48 godzin, jak przedobrzymy, to normalnie się podtrujemy. Następnego dnia choroba, kac i ze zdrowia nici. Ruch też odpada. A przypominam cel – mamy aktywnie, zdrowo odpocząć. I nie pijemy na słońcu, w upale, bo wtedy jak nas trzepnie…

Aby mieć przyjemność z wypoczynku, należy nie zapominać o okularach przeciwsłonecznych, nakryciu głowy i kremie z filtrem słonecznym (choć jak patrzę za okno, to tylko cięgiem chmury i pada), dobrych specyfikach (lub odzieży, bo i taka już jest) przeciw robalom, szczególnie kleszczom. I dobrze mieć ze sobą wodę, aby uzupełniać płyny w czasie aktywnego odpoczynku.

A teraz najważniejsze: dobry odpoczynek psychiczny to nie tylko robienie tego, co lubimy, ale także ruch i dieta. W pewnej mierze jakość naszego odpoczynku zależy od miejsca, w którym się czujemy najlepiej. W szczególności jednak od osób, którymi się otaczamy. To dlatego warto odpoczywać w gronie bliskich, przyjaciół, osób, które lubimy, cenimy, kochamy. To ludzie i kontakty z nimi dają nam poczucie, że to, co robimy, sprawia nam jeszcze większą frajdę. To ludzie, z którymi możemy dzielić miłe chwile urlopowego odpoczywania, sprawiają, że nasze bateryjki napełnią się na 100%. Nieważne, czy będzie to cała paczka przyjaciół czy tylko jedna osóbka – dziewczyna na ten przykład.

Tym, że są, swoimi wrażeniami, wspomnieniami, nawet milczeniem i samą obecnością sprawią, że ten czas będzie lepszy, pełniejszy, bardziej szczęśliwy.

---

Artykuł powstał przy współpracy z sklep.kfd.pl

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Jak dbać o zdrowie wiosną?

Autor: Monika Dywijska

Wiosna to wyjątkowa pora roku nie tylko dlatego, że rośnie temperatura, a słońce nie chowa się za horyzontem już przed siedemnastą. To jednak również pora roku wysoko ceniona dlatego, że może być wykorzystana do wzmocnienia naszego organizmu zmęczonego zimową apatią i przymusowym lenistwem. 

Oczywiście, tylko od nas zależy to, jak wykorzystamy nadchodzący czas, okazuje się jednak, że dbanie o siebie wiosną nie powinno być wcale trudnym zadaniem.

Po pierwsze – ćwicz 

Aktywność fizyczna jest zalecana przede wszystkim dlatego, że charakteryzuje się zbawiennym wpływem na kobiecą sylwetkę, okazuje się jednak, że nie jest to wcale jej jedyna zaleta. Regularne ćwiczenia fizyczne przyczyniają się również do tego, że nasz organizm utrzymuje się w dobrej kondycji i lepiej radzi sobie z przeziębieniami, których przecież trudno jest uniknąć przy nieustannie zmieniającej się temperaturze. Co ważne, aktywność ta wcale nie musi być zbyt intensywna, tak naprawdę bowiem największe znaczenie powinna mieć jej regularność.

Po drugie – jedz zdrowo 

Każdy dobrze wie, że żywność wysoko przetworzona nie jest tym, co wzmacnia ludzki organizm. Nie można nie zgodzić się z tym, że jest bardzo smaczna, trudno jednak utrzymywać, że jest również wartościowa. Na szczęście, wiosną znajdujemy dla niej alternatywę, w sprzedaży w imponującej liczbie pojawiają się bowiem zarówno owoce, jak i warzywa. Ich regularne jedzenie jest w stanie poprawić wygląd naszej sylwetki i pomóc nam w pozbyciu się kilku kilogramów będących pamiątką po zimie. Mówimy jednak również o produktach bogatych w witaminy oraz mikro- i makroelementy, a więc cennych tak z punktu widzenia naszego zdrowia, jak i urody.

Po trzecie – ubieraj się z głową

Skoro wiosna jest tak przyjazną porą roku, dlaczego tak często chorujemy w czasie jej trwania? Okazuje się, że najczęściej sami jesteśmy sobie winni, często nie radzimy sobie bowiem z charakterystyczną dla tej pory roku zmienną pogodą. Pamiętajmy zatem, że do lata pozostało jeszcze kilka miesięcy, kompletując garderobę trzeba więc unikać zarówno przeziębienia, jak i przegrzania.

Wiosna jest okresem przejściowym, dlatego o przeziębienie nietrudno. Warto więc stosować się do wyżej wymienionych zaleceń. Niezwykle istotne jest też zwrócenie uwagi na dietę - chcemy się odchudzić na lato, róbmy to jednak z głową - nie ma diet cud. Dieta to zmiana nawyków żywieniowych na całe życie, która pozwoli na utrzymanie wymarzonej sylwetki.

---

Więcej o tym, jak dbać o zdrowie, znajdziesz na: http://www.am24.pl.

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Przesilenie wiosenne to nie grypa

Autor: Joanna Izik

Osłabienie, apatia, senność, brak apetytu – wiele osób uważa tego typu dolegliwości za objawy grypy. Sprawdźmy, czym jest przesilenie wiosenne oraz jakie są jego objawy.

Przesilenie wiosenne, czyli okres przejścia między końcem zimy a początkiem kolejnego sezonu – wiosny to czas, gdy nasz organizm przeżywa prawdziwą rewolucję. Podobnie jak to się dzieje w przyrodzie, tak i w naszym ciele zachodzą zmiany.

Ciało przystosowuje się do zmiennych warunków atmosferycznych: opadów, wahań ciśnienia oraz temperatury itp. Dodatkowo  niepełnowartościowa dieta osłabia odporność narażając nas na różnego rodzaju infekcje i przeziębienia.

Najczęściej spotykane objawy przesilenia wiosennego to: osłabienie, senność i apatia, złe samopoczucie, słoność do depresji, bóle mięśni oraz ból głowy, brak koncentracji, rozdrażnienie, nerwowość i wahania nastroju.

Jak sobie radzić z przesileniem wiosennym

Podstawową kwestią jest zmiana nawyków. Zacznijmy od diety: wiosną  należy w szczególności zadbać o odpowiednią dawkę witamin i minerałów. Ponieważ w tym okresie mamy deficyt świeżych warzyw i owoców, składników tych należy szukać w produktach pełnoziarnistych, nabiale i chudym mięsie, olejach roślinnych, nasionach zbóż, a także w przetworach owocowo-warzywnych.

Kolejnym krokiem ku polepszeniu samopoczucia na wiosnę jest odpowiednia dawka snu. 7-8 godzin na dobę powinno być normą.

Ponadto warto zadbać o relaks, szczególnie, jeśli ciężko pracujemy. Świetnym lekarstwem na wiosenną chandrę i złe samopoczucie jest ruch na świeżym powietrzu. Korzystajmy z niego jak najczęściej, nawet, jeśli pogoda nie dopisuje. Dzięki temu dostarczymy tlen do mózgu, a promienie słoneczne dotrą do nas nawet zza chmur.

Poświęćmy minimum 20 minut na ruch, jeśli nie na świeżym powietrzu, to chociaż na krótką gimnastykę w zaciszu swojego pokoju, przy otwartym oknie.

Stosując powyższe rady szybko zauważymy, że objawy wiosennego przesilenia minęły, a my możemy cieszyć się  świetną formą i doskonałym samopoczuciem.

---

Czytaj węcej: Przesilenie wiosenne - objawy

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Jak poradzić sobie z czkawką?

Autor: Joanna_Nowak

Czkawka może być bardzo uciążliwą dolegliwością – co prawda niegroźną, ale raczej męczącą. Istnieją jednak proste sposoby, by sobie z nią poradzić! Nie lekceważmy jednakże często pojawiających się nawrotów – mogą świadczyć o stanie chorobowym!

CZYM JEST CZKAWKA?

Czkawką nazywamy rytmiczne i mimowolne skurcze przepony i mięśni oddechowych, które połączone są z charakterystycznym odgłosem. Jest on spowodowany wykonywanymi w czasie skurczu wdechami powietrza, które przy jednoczesnym zamknięciu głośni (jednej z części anatomicznych krtani) wywołuje zduszony, głośny odgłos.

Czkawka powinna po pewnym czasie ustąpić sama – jej przyczyną jest bowiem zwykle szybki i nadmierne przepełnienie żołądka. Może być spowodowane prędkim jedzeniem, połykaniem zbyt dużych kawałków pokarmu, bądź przyjmowanie potraw ostrych i suchych (bez popijania, które by je zmiękczyło).

Przyczyną czkawki może być również stres, ale także wiele innych czynników – w tym chorobotwórczych. Jeśli czkawka nie ustępuje w przeciągu 48 godzin, mamy już do czynienia ze zjawiskiem przewlekłym, które może sygnalizować następujące problemy:

– zatrucie przez toksyny (na przykład alkohol)

– schorzenia metaboliczne (takie jak na przykład cukrzyca)

– choroby ośrodkowego układu nerwowego

– choroby szyi i klatki piersiowej

– choroby jamy brzusznej (na przykład przepuklina rozworu przełykowego)

JAK SOBIE PORADZIĆ Z CZKAWKĄ?

Sposób jest kilka. Ponieważ nie wszystkie zawsze działają, najlepiej zapoznać się z większą ich ilością, aby być kiedyś przygotowanym na każdą ewentualność. Jak wspomniałem wcześniej czkawka może być bardzo uciążliwą dolegliwością – co prawda niegroźną, ale raczej męczącą. Istnieją jednak proste sposoby, by sobie z nią poradzić! Nie lekceważmy jednakże często pojawiających się nawrotów – mogą świadczyć o stanie chorobowym!

1. Jedyną metodą na radzenie sobie z czkawką, która została naukowo potwierdzona jest zwiększenie stężenia dwutlenku węgla w organizmie – hamuje to dalsze skurcze. Stąd popularny sposób – wstrzymywanie oddechu.

2. Strach pomaga przezwyciężyć czkawkę – dlatego właśnie warto dać się komuś przestraszyć!

3. Jeśli przyczyną jest stres, to uspokojenie się może zahamować kolejne skurcze – warto zatem zrelaksować się i głęboko oddychać.

4. Wypicie całej szklanki wody na jednym oddechu zwykle pomaga uporać się z czkawką.

---

Dowiedz się więcej jak poradzić sobie z czkawką na stronie http://www.aleboli.pl/a,47,jak-poskromic-czkawke.htm

Joanna Nowak

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Wygląd paznokci a stan zdrowia

Autor: Anetta Konstantowska

Stan i wygląd naszych paznokci pokazuje, w jakiej kondycji jest nasz organizm oraz poszczególne narządy. Łamiące się paznokcie, białe plamki, zadziory, pionowe rowki – o czym świadczą? Jakich minerałów w diecie wówczas brakuje?

Jeśli pojawiają się plamki, zadziory, wgłębienia lub rowki świadczy to o niedoborach składników odżywczych lub zaburzeniu funkcjonowania organów.

Poziome wgłębienia wskazują na osłabienie zdolności trawienia. Pionowe rowki to oznaka długotrwałego zaburzenia wata. Często oznacza to osłabienie procesu trawienia i zaburzenie metabolizowania minerałów i białek oraz niedobór witaminy B12 i żelaza. Białe plamki oznaczają niedobór wapnia lub cynku. Często pojawiają się po okresie spożywania słodyczy, zwłaszcza cukru rafinowanego, który pozbawia nasze ciało minerałów.

Obgryzanie paznokci to objaw nerwowości, niedoboru minerałów lub obecności pasożytów w jelitach – ogólnie chorób związanych z nadmiarem wata. Zadziory przy paznokciu to objaw niedoboru białka, witaminy C i kwasu foliowego w ciele ze względu albo na ich małą ilość w diecie, albo słabe ich przyswajanie.

Łamliwe paznokcie to objaw niskiego poziomu żelaza lub witaminy A, zaburzeń tarczycy lub czynności nerek i słabego krążenia. Rozdwajające się paznokcie dowodzą niskiego poziomu ognia trawiennego w żołądku.

Czerwonawofioletowe paznokcie to objaw osłabienia ciała i ogólnego zmęczenia. Ciemnoczerwone paznokcie to objaw zastoju krwi spowodowanego spożywaniem ciężkostrawnych, słonych, tłustych pokarmów. Żółtawe paznokcie to oznaka zaburzeń pracy wątroby. Sine paznokcie oznaczają zaburzenia funkcjonowania płuc i serca. Blade paznokcie to oznaka złego stanu krwi, anemii oraz niedoboru energii w nerkach i wątrobie.

Na choroby paznokci wpływ ma nie tylko stan krwi oraz odżywianie przez inne tkanki, ale także energia, która przepływa przez ciało meridianami. Jeśli wystąpił problem z którymś paznokciem, sprawdź, czy nie pojawiło się odpowiadające mu zaburzenie w organie, którego meridian związany jest z tym palcem i paznokciem.

Paznokieć kciuka wskazuje na mózg. Paznokieć palca wskazującego związany jest z płucami i okrężnicą. Paznokieć palca środkowego wskazuje na jelito cienkie. Paznokieć palca serdecznego wskazuje na nerki. Paznokieć małego palca wskazuje na serce i żeńskie organy rozrodcze.

Jeśli chcemy pozbyć się problemów z paznokciami, musimy osiągnąć równowagę całego ciała i zwrócić szczególną uwagę na sposób swojego odżywiania.

Opracowanie na podstawie:

Prakriti. Odkryj swoją pierwotną naturę. Robert E. Svoboda.

---

po więcej informacji zapraszamy na www.a-ajurweda.pl oraz www.zielonysklep.com

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.