Choroby tarczycy

Tarczyca to organ regulujący nasz metabolizm. W ogromnym stopniu decyduje o zdolności do spalania tłuszczu. Zawiadywana przez przysadkę mózgową za pośrednictwem podwzgórza, tarczyca wytwarza tyroksynę T4, która ulega konwersji w aktywny biologicznie hormon T3. Przekształcenie to odbywa się w wielu tkankach, m.in. w jelitach (zaburzenia flory bakteryjnej utrudniają prawidłową konwersję), nerkach, wątrobie. Aktywna forma hormonu wpływa na rożne procesy metaboliczne, w tym produkcję progesteronu czy neuroprzekaźnika dopaminy odpowiadającego za dobry nastrój.

Każda komórka naszego ciała ma receptory dla hormonów tarczycy. Niskie stężenie tych hormonów doprowadza

do podwyższenia poziomu cholesterolu i trójglicerydów, prowokuje powstawanie kamieni żółciowych, zaburzenia procesów trawienia i wydzielania enzymów trawiennych, prowadzące do wzdęć i zaparć. U kobiet w ciąży niski poziom hormonu grozi ryzykiem opóźnień w rozwoju umysłowym lub ruchowym dziecka.

Wydzielane przez tarczycę hormony tworzą się przy udziale zdrowych tłuszczów, pochodzących np. z awokado, oleju kokosowego, orzechów, oliwy, oleju lnianego czy nierafinowanego oleju rzepakowego tłoczonego na zimno.

Kiedy tarczyca szwankuje, dochodzi do podwyższenia (nadczynność) lub obniżenia (niedoczynność) stężenia hormonów we krwi. Problemy objawiają się gwałtownym tyciem lub chudnięciem,  zaburzeniem tolerancji glukozy prowadzącym do insulinooporności i cukrzycy typu 2, zaburzeniem poziomu ferrytyny, wypadaniem włosów, nadmierną ospałością lub pobudliwością.

Aby zdiagnozować stan tarczycy, należy oznaczyć we krwi hormon TSH, którego poziom u kobiet w okresie rozrodczym nie powinien przekraczać 1,5–2 mU/l! Trzeba też wykonać badanie f T3 (idealne w okolicach 70 procent górnej granicy normy), f T4 (idealne w okolicy 50 procent  górnej granicy normy) oraz przeciwciała przeciwtarczycowe anty-TPO i anty-TG, aby sprawdzić ewentualność występowania choroby Hashimoto. Niekiedy niezbędne okazuje się też USG w celu wykluczenia potencjalnych guzków czy stanów zapalnych.

Uregulowanie czynności tarczycy jest milowym krokiem w walce z nadwagą i związanymi z nią chorobami. W razie schorzeń tego narządu często niezbędna okazuje się indywidualna suplementacja witamin D₃ i K₂, magnezu (400 mg), selenu, cynku i żelaza (laktoferyna).

To był tylko fragment publikacji: Dieta uzdrawiająca organizm - MagdalenaMakarowska  Zobacz całość>>>

Niedoczynność tarczycy

Autor: Wioletta Nowak

Tarczyca znajduje się nieco ponad krtanią z przody szyi. Ma niewielkie rozmiary, a kształtem przypomina motyla. Rozmiar tego gruczołu w żaden sposób nie oddaje funkcji jakie spełnia w naszym organizmie.

Tarczyca wydziela dwa hormony (trijodotyroninę i tyroksynę), które z pomocą krwi, która je transportuje powodują prawidłowy rozwój organizmu. Hormony regulują funkcje i funkcjonowanie większości tkanek organizmu, a także wpływają na metabolizm (przemiane materii) i termogenezę (wytwarzanie ciapła, dla utrzymania prawidłowej temperatury ciała). Kiedy tarczyca choruje to nie czujemy dyskomfortu, ani bólu w jej obrębie, ale wszelkie jej zaburzenia wpływają na funkcjonowanie całego organizmu, dlatego nie należy jej w żaden sposób lekceważyć. Najczęstszymi zaburzeniami tarczycy jest jej nadczynność i niedoczynność.

Czym jest niedoczynność tarczycy i jakie są jej objawy?

Niedoczynność tarczycy jest zaburzeniem, w którym gruczoł nie produkuje wystarczającej ilości hormonów do krwi w stosunku do zapotrzebowania organizmu. Jest to najczęściej występujące zaburzenie. Dotyka zarówno kobiety jak i mężczyzn, jednak częściej odnotowuje się nowe zachorowania u kobiet. Zazwyczaj niedoczynność wzrasta z wiekiem (powyżej 60 roku życia), ale mimo wszystko może się także pojawiać u osób młodych i dzieci. Objawia się depresją, sennością, ciągłym zmęczeniem i uczuciem ciągłego zimna. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia pamięci i przyrost masy ciała, a co się z tym wiąże zaparcia. Ponadto odnotowuje się zaburzenia miesiączkowania i niepłodność u kobiet. Niektórzy obserwują u siebie suchość wierzchniej części dłoni, a także tzw. brudne kolana lub łokcie. Są to ciemne plamy, które mogą pojawić się w tych okolicach u osób chorujących na niedoczynność hormonu tarczycy. W niedoczynności wole może być powiększone.

Sposoby leczenia

Leczenie polega na ciągłym przyjmowaniu brakujących w organizmie hormonów. Regularne przyjmowanie leków powoduje ustabilizowanie stężenia hormonów i powrót prawidłowego funkcjonowania organizmu. Osoby z ciężką niedoczynnością tarczycy początkowo mogą wymagać hospitalizacji. Większość pacjentów wymaga leczenia przez całe życie chociaż w niektórych przypadkach np. poporodowe zapalenie tarczycy, podostre zapalenie tarczycy i polekowa niedoczynność tarczycy może dojść do samoistnego wyzdrowienia.

---

NIEDOCZYNNOŚĆ TARCZYCY

http://www.ziebaclinic.pl/endokrynologia/choroby_tarczycy/28/niedoczynnosc_tarczycy.html

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.