środa, 23 września 2015

Pasożyty

Pasożyty
Kolejny krok ku zdrowiu to walka z pasożytami, które w olbrzymiej ilości
zasiedlają nasz organizm. Latami gromadzone toksyny, powstające w wyniku
nieprawidłowego łączenia pokarmów, są wspaniałym dla nich pożywieniem.
Pasożyty żywiąc się ludzkimi toksynami i krwią, produkują własne, czasami
jeszcze groźniejsze toksyny. Oczyszczenie organizmu pozwala ograniczyć
środowisko, w którym pasożyty łatwo się mnożą.
Co to jest pasożyt? Według dr H.R. Clark: „Wszystko, co żyje na Tobie lub
w Tobie i czerpie z Ciebie pożywienia jest ‘pasożytem’ bez względu na rozmiary”.
Bardzo często bole żołądkowe, zaparcia, rozwolnienia, gazy nie są wynikiem
przewlekłego stanu chorobowego przewodu pokarmowego, lecz skutkiem
działalności właśnie takich pasożytów.
Postaramy się zrozumieć, jaki rodzaj pasożytów może istnieć w naszym
organizmie według dr H.R. Clark: „Robaki pasożytnicze dzielą się na obleńce
i płazińce.
Obleńce są w przekroju poprzecznym okrągłe jak dżdżownice i glisty, chociaż
mogą być grubości włosa (nicienie, owsiki) lub mikroskopijnie małe (włosienie,
trychiny).
Płazińce bardziej przypominają pijawki – potrafią przytwierdzać się główką
(scolex) jak tasiemce, bądź specjalną przyssawką jak przywry.
Obleńce z rodzaju Askaris (często występują u kotów i psów) są
najprymitywniejsze.
Ich jaja połykane są wraz z drobinami brudu. Wylegają się z nich maleńkie
larwy, które wędrują do płuc. W czasie kaszlu przedostają się do jamy ustnej
i zostają powtórnie połknięte.
W międzyczasie rozwijają się i pełzną do jelit, gdzie osiągają stadium osobnika
dojrzałego, po czym składają jaja w stolcu. Robaki gnieżdżą się przeważnie
w określonych miejscach – ulubionym organem psiej Dirofilarii jest serce
(również ludzkie). Czasami reguła ta ulega zmianie – Dirofilaria może żyć także
w innych organach, jeśli zostaną dostatecznie skażone rozpuszczalnikami,
metalami i innymi toksynami.
Płazińce, takie jak tasiemce, przechodzą bardziej skomplikowany rozwój.
Można połknąć ich jaja przypadkowo wraz z odrobinami kurzu. Po wylęgu larwa
przedziera się w kierunku ulubionego narządu, organizm z kolei separuje ją,
otaczając cystą.
Białe krwinki zostały tak zaprojektowane, aby nigdy nie atakować własnego
ciała, do którego należy też – niestety – otoczka cysty! Robaki płaskie mają więc
zagwarantowany pewien okres bezpiecznej egzystencji. Jeśli nie jesteśmy
wegetarianami, może zdarzyć się, że zjemy taką cystę, która akurat zadomowiła
się w spożywanym przez nas mięsie!
Gdy przegryziemy otoczkę cysty w czasie żucia pokarmu, drobna larwa zostanie
połknięta i przytwierdzi się główką do ściany jelita. Następnie zacznie się rozrastać, segment po segmencie. Segmenty, razem z jajeczkami, wydostaną się
wraz z zawartością jelita grubego.
Rozwój robaków płaskich z rodzaju motylic również należy do
skomplikowanych. Z ich jaj wydalanych z kałem w środowisku wodnym (stawy)
wylegają się larwy, które następnie zjadane są przez ślimaki i ryby. Larwy
dojrzewają, korzystając z „gościnności” nowych żywicieli pośrednich.
W końcu ślimak lub ryba pozbywa się larw, które przyczepiają się do listowia
przy stawie, gdzie mogą przezimować w twardej metacercarialnej cyście.
Przypadkowo zjada je brodzące w stawie zwierzę. Larwy wydostają się następnie
ze swojej twardej cysty jako dorastające osobniki i szybko przysysają się do jelit.
Mając bezpieczną „przystań”, mogą do końca dojrzeć i złożyć jaja.
Najczęściej występują cztery rodzaje przywry:
- ludzka przywra jelitowa i przywra wątrobowa (zwana motylicą
wątrobową)
- przywra wątrobowa owcza
- przywra trzustkowa bydlęca.
Wbrew temu, co sugerują nazwy, zarówno przywra owcza, jak i bydlęca
występują u ludzi.
Najgorszy pasożyt - Fastciolopsis buskii należy do przywr (robaków
płaskich), które występują przy każdym przypadku raka, infekcji wirusem HIV,
chorobie Alzheimera, Crohna, mięsaka Kaposiego, ale także wśród ludzi, których
oszczędziły te choroby.
Cykl życiowy tego robaka składa się z sześciu etapów:
1) jajeczko – wydalane z odchodami do gleby. Zmywane przez deszcz do stawów.
2) miracidium – wylęga się w wodzie. Ma rzęski i potrafi sprawnie pływać. Musi
w ciągu dwoch godzin znaleźć żywiciela pośredniego (ślimaka), inaczej będzie
zbyt osłabiona do dokonania inwazji.
3) redie – rozwija się wewnątrz miracidow w małe kuleczki. Są to redie –
„matki”, z których każda w ciągu 8 miesięcy wytworzy redie – „corki”, ciągle
wewnątrz ślimaka, żywiąc się płynami w przestrzeniach limfatycznych.
4) cerkarie – wykształcają ogon, ktory służy do wydostania się ze ślimaka
i dopłynięcia do rośliny. Jeśli ślimak żywi się rośliną, cerkarie przytwierdzają się
do niej przyssawką i otorbiają się (tworzą formę kokonu) w ciągu kilku minut.
Ogon obumiera i odpada.
5) metacerkarie – cysty o podwójnej ściance. Zewnętrzna ścianka jest bardzo
kleista, ale gdy spożywamy roślinę, do której jest przyklejona, otoczka zostaje
rozerwana, pozostawiając cystę w jamie ustnej. Bardzo trwała wewnętrzna
ścianka chroni ją przed przegryzieniem, a rogowata powłoka zapobiega
strawieniu przez soki żołądkowe. Jednakże, kiedy dotrze do dwunastnicy, soki
trawienne rozpuszczają otoczkę cysty i uwalniają zawartość, która przylega do
ściany jelita, gdzie rozwija się w dojrzałego osobnika.
6) osobnik dojrzały – żyje w jelitach i potrafi produkować 1000 jajeczek w ciągu
jednego cyklu trawiennego i egzystować przez wiele lat.
Warto zauważyć, że forma osobnika dorosłego jest jedynym stadium, które
w normalnych warunkach żyje w organizmie ludzkim (tylko w jelitach).
Fasciolopsis przez część swojego cyklu rozwojowego żeruje na ślimaku,
pełniącym rolę żywiciela pośredniego.
Jeżeli jednak w naszym organizmie znajdą się substancje takie jak
rozpuszczalniki, w naszym ciele może się rozwinąć pięć pozostałych
stadiów!
Jeśli takim rozpuszczalnikiem będzie alkohol propylowy, to któryś z naszych
organów stanie się żywicielem pośrednim przywry jelitowej – organ ten będzie
zagrożony zwyrodnieniem.
W przypadku benzenu, przywra jelitowa rozwinie się w grasicy, stwarzając
dogodne warunki dla AIDS.
Spiritus drzewny powoduje, że trzustka zostaje żywicielem pośrednim przywry
trzustkowej, doprowadzając do dysfunkcji, które znamy pod nazwą cukrzycy.
Jeżeli w naszym organizmie znajdzie się ksylen (lub toluen), każda z czterech
odmian przywry wykorzystuje mozg jako żywiciela pośredniego.
Metyloetyloketony (MEK) lub metylobutyloketony (MBK) powodują, że macica
staje się pośrednim żywicielem pasożytów, a prawdopodobnym rezultatem
będzie gruczolistość. Jest to nowy, oparty na skażeniach, rodzaj parazytyzmu”.
Choroby spowodowane przez stadia rozwojowe przywr o nietypowej lokalizacji
dr H.R. Clark nazywa chorobami przywropochodnymi.

poniedziałek, 21 września 2015

Oczyszczanie organizmu

Przyczyną większości schorzeń, takich jak choroby serca, zakrzepy, zatory, skleroza rozsiana, cukrzyca itp. jest zatrucie organizmu trzema podstawowymi rodzajami toksyn:
- chemicznymi i środowiskowymi
- powstającymi w wyniku nieprawidłowego żywienia i łączenia pokarmów
- wyprodukowanymi w wyniku działalności drobnoustrojów
chorobotwórczych.
Dlatego pierwszym krokiem do dobrego zdrowia musi być oczyszczenie organizmu z nagromadzonych toksyn. Organizm ludzki posiada olbrzymie możliwości wydalenia toksyn. Ale kiedy już nie jest w stanie sam się oczyścić, musimy mu pomoc. Należy dokładnie wyczyścić każdą część naszego ciała.

Oczyszczanie jelita grubego
Najcięższe odpadki przemiany materii (kał) wydalane są przez jelito grube.
W ciągu wielu lat resztki kału mogą gromadzić się w zgięciach jelita grubego.
Z czasem przetwarzają się one w kamienie kałowe. Kiedy schyłki jelita grubego są wypełnione – zaczyna się zmniejszać przejście jelitowe. Wreszcie może stracić drożność i wtedy trzeba je operować. W trakcie operacji wycina się fragment jelita zapchanego kamieniami kałowymi.
W Polsce niemal co dziesiąta osoba w podeszłym wieku poddawana jest operacji tego typu. Jest to wynik zapchania jelita grubego przez złogi i kamienia kałowe.
Kolejny problem polega na tym, że każdy odcinek jelita grubego jest powiązany z innymi organami naszego organizmu.
Każdy odcinek jelita grubego ma wpływ na odpowiedni organ: odcinek 1-2 – tarczyca; odcinek 2-3 – wątroba, woreczek żółciowy, serce; odcinek 3-4 płuca, żołądek, śledziona, trzustka; odcinek 4-5 - nadnercza, nerki; odcinek 5-6 – gruczoły płciowe; odcinek 6-7 – jajniki, pęcherz; odcinek 7-8 – gruczoł krokowy (prostata).
Jak to się odbywa? Masa pokarmowa w czasie odżywiania się wypełnia odpowiedni odcinek jelita grubego. Szybko mnożą się w niej drobnoustroje, które wytwarzają energię biologiczną, odpowiednią dla każdego organu. Kiedy taki odcinek jelita grubego zostanie zapchany kałowymi kamieniami i złogami,
narząd przestaje otrzymywać energię, przestaje działać. Krew płynąca z brudnego jelita grubego zatruwa niemal cały organizm. Jeżeli wątroba nie jest w stanie unieszkodliwić toksyn płynących z jelita grubego, krew rozniesie je do kolejnych organów, gdzie mogą zostać zmagazynowane. Właśnie w taki sposób powstają skórne wypryski, trądziki, egzemy - skora próbuje pozbyć się trucizn Toksyny płynące z jelita grubego mogą zbierać się na ściankach żył – wtedy powstają żylaki, na ściankach arterii – powstaje artretyzm, rozwija się skleroza.
Kiedy toksyny gromadzą się w komórkach, mogą spowodować nowotwór.
W jelicie grubym, w wyniku nieprawidłowego łączenia pokarmów, następuje gnicie, gromadzą się rożnego rodzaju szkodliwe gazy, zachodzą inne reakcje patologiczne. Ich wynikiem jest ciężki zapach z ust, którego nie są w stanie zlikwidować żadne płyny odświeżające ani perfumy. Trzeba oczyścić jelito grube, a wtedy nieprzyjemny zapach zniknie.
Jak to zrobić? Co musimy zrobić, żeby jelito grube funkcjonowało normalnie?
O tym przeczytasz w pełnej wersji książki

Oczyszczanie nerek
Dlaczego musimy oczyszczać nerki? Ponieważ to one filtrują krew - w ciągu doby przepływa przez nie około 150 litrów krwi. Jeśli są zanieczyszczone, krew również będzie brudna. Należy wobec tego regularnie oczyszczać nerki.
Co jest podstawą zapobiegania schorzeniom nerek? Jak starożytni, tak i dzisiejsi lekarze są zgodni – obfite picie (najlepiej wody destylowanej lub z odwróconej osmozy) i ciepłe kąpiele. Musimy wypłukać miedniczki i kielichy nerkowe.

Oczyszczanie wątroby
Oczyszczanie wątroby z kamieni i złogów jest kolejnym poważnym etapem oczyszczania organizmu.
Jeśli macie Państwo problemy z trawieniem, jesteście alergikami, musicie pozbyć się kamieni z wątroby. Poczujecie się wtedy lepiej, odzyskacie energię życiową. Jak pisze dr H. R. Clark: „Oczyszczanie wątrobowych drog żółciowych jest najskuteczniejszą metodą poprawy zdrowia”.
Zadanie wątroby polega na produkowaniu żółci, która przez wielu kanalików spływa do jednego kanału. U wielu ludzi właśnie w tych drobnych kanalikach gromadzą się kamienie żółciowe. Czasami są bardzo małe i nie powodują żadnych dolegliwości. Nie są wykrywalne w badaniu USG albo przy pomocy zdjęć rentgenowskich. Lecz z czasem rosną i jest ich coraz więcej, co powoduje spadek ilości produkowanej żółci.
Kamienie żółciowe wyglądają jak gąbka i gromadzą rożnego rodzaju bakterie, wirusy i pasożyty, które przedostały się do wątroby. Nie można pozbyć się żadnych infekcji z organizmu bez oczyszczania wątroby z kamieni.
Ludzie, którzy mają kamienie w wątrobie lub woreczku żółciowym ogromnie cierpią. Muszą zostać poddani operacji, często wycina się im część woreczka żółciowego, a czasami cały woreczek. Lecz główny filtr krwi – wątroba - pozostaje niezmieniony.
Jak oczyścić wątrobę, czytaj w pełnej wersji

Oczyszczanie układu limfatycznego
Układ limfatyczny odgrywa bardzo ważną rolę w naszym organizmie. Komórki -20 otrzymują z limfy substancje odżywcze i tlen, wydzielając w zamian produkty własnego metabolizmu – dwutlenek węgla, kwas moczowy itp. Jednak podstawową funkcją układu limfatycznego jest ochrona przed infekcją.
Więcej przeczytasz w pełnej wersji

Oczyszczanie stawów
Oczyszczanie stawów trzeba przeprowadzać raz na kwartał w pierwszym roku, a potem – raz na rok. Jeżeli mocz zrobi się różowy, nie trzeba się martwić. Sole w stawach zaczynają szybko się rozpuszczać, co może podrażnić pęcherz moczowy. Po dwóch, trzech tygodniach można już odczuć lekkość w stawach, bole się zmniejszą.

Jak to zrobić – przeczytasz w pełnej wersji

piątek, 18 września 2015

Skutki nieprawidłowego łączenia pokarmów

Trwała walka organizmu z ciężkostrawnymi mieszankami pokarmów oraz toksycznymi produktami ich rozpadu prowadzi do spadku odporności organizmu, obniżenia energii życiowej i sił tradycyjnych. Powoduje kwaśne odbijania po obfitym posiłku składającym się z mięsa, chleba, ziemniaków, mleka, warzyw i owoców.
Czy są one znakiem dobrego trawienia tych mieszanek? Nie, organizm przeżywa kryzys żołądkowy, co objawia się gazami, odbiciami oraz zgagą tak mocną i kwaśną, że piecze w gardle i nosie.
Gdy prawidłowo zestawimy produkty w posiłku, zgaga i odbicia zginą bezpowrotnie. Wielu ludzi, a zwłaszcza lekarze, po dokładnej analizie składu takiej mieszanki, zapewne zaproponowaliby zupełnie inny, rozsądny zestaw produktów w diecie.
Lekarze, farmaceuci i producenci leków zajmują się głownie realizowaniem zapotrzebowania pacjentów na leki, które łagodzą skutki nieprawidłowych połączeń produktów żywieniowych. Podstawowym zadaniem prawidłowego odżywiania jest zapobieganie fermentacji i toksycznego rozkładu pożywienia w organizmie.
Jedną z głównych przyczyn niewłaściwej pracy traktu trawienia jest nieprawidłowe łączenie pokarmów. Łatwo sobie wyobrazić widok śmierdzących i rozpadających się produktów w żołądku, przechodzących w formie nie strawionej do dwunastnicy.
Nie trzeba podkreślać, że produkty rozpadu pokarmów znajdujące się w żołądku, wyglądają podobnie jak rozpadające się odpadki w śmietniku.
Produkty ich rozkładu są tak samo szkodliwe dla życia i zdrowia jak odpadki w korycie dla świń.
Zastanówmy się, jak wygląda posiłek w domu przysłowiowych Kowalskich.
Składa się on tradycyjnie z chleba, mięsa, ziemniaków (popijanych herbatą, kawą, mlekiem). Często na stole Kowalskich gości rosół, a jako deser - ciasto lub lody. Dodatki to sosy rożnego rodzaju, musztarda lub keczup, pieprz. Celem
takiego posiłku jest jednorazowe umieszczenie w żołądku dużej ilości różnorodnych produktów. Na pewno żaden układ trawienia nie jest w stanie przetworzyć takiej nienaturalnej mieszanki.
Żołądki ludzi, którzy łączą rożne produkty w jednym posiłku, zamieniają się w śmietniska. Fermentacja i gnicie są tam nieuniknione.
Czy można oczekiwać dobrego zdrowia przy takim jedzeniu?
Czy można się dziwić się, że ludzie narzekają na zdrowie?