My chcemy żyć

Naprzód, mój drogi czytelniku- pisał Michał Bułhakow w „Mistrzu i Małgorzacie”. W pewnym momencie życia wszyscy musimy zadać sobie pytanie: Co jest dla nas najważniejsze? Bogactwo? Kariera? Sława? Wszystko to nic, jeżeli nie mamy ZDROWIA!

Bogaty człowiek nie może kupić sobie zdrowia. Nie zastąpi go kariera, którą można łatwo stracić, jeżeli nie mamy zdrowia. Kiedy człowiek jest chory, nie cieszy go żadna sława.

Nie jestem przeciwnikiem zamożności, bo człowiek musi mieć określony komfort życia. Jednak nie znaczy to, że bogactwo trzeba zdobywać za wszelką cenę, nawet cenę własnego zdrowia. A jeszcze gorzej – za cenę zdrowia innych ludzi. Proszę spojrzeć na ludzi młodych. Alkohol, papierosy, narkotyki

błyskawicznie niszczą ich organizm. Nie mówię tu wcale o nieprawidłowym żywieniu organizmu, mówię o truciźnie. Wielu ludzi jest przekonanych, że w taki sposób uspokoją swoje nerwy, zdobędą pewność siebie. To nonsens. Dlatego hit aforyzmów: „Żyć szybko, umierać młodo” to moim zdaniem największy absurd.

Trzeba dążyć do tego, aby żyć długo i zdrowo.

Ośmielam się twierdzić, że każdy człowiek jest stworzony do twórczości, do poznania samego siebie. O jakiej twórczości można jednak myśleć, jeżeli nie ma zdrowia – jeżeli coś boli i dolega? Wszystkie myśli skierowane są wtedy na dokuczliwe bole oraz na to, w jaki sposób je zlikwidować. Chciałbym dodać, że wspomniane zjawisko bólu jest naturalnym sygnałem nieprawidłowości zachodzących w zatrutym organizmie. Za pośrednictwem bólu organizm informuje nas, że coś trzeba naprawić lub zmienić w sposobie życia, żywienia.

Wiele osób ignoruje ten krzyk o ratunek, zażywając silne leki przeciwbólowe, które w ich mniemaniu przyczynią się do trwałej poprawy stanu zdrowia.

Pan Bóg dał nam fantastyczną maszynę – nasz organizm. Kiedy kupujemy nowy samochód, to dbamy o niego, chuchamy i dmuchamy, bo sporo za niego zapłaciliśmy.

Ale większość ludzi myśli, że organizm dostaliśmy za darmo, co oznacza, że nie trzeba się o niego martwić. Za taki sposób myślenia płacimy zdrowiem.

Jak już wspomniałem, nie jestem przeciwnikiem bogactwa. Ale jestem przeciwnikiem aforyzmu: „Bogactwo za wszelką cenę”. A kiedy mamy zdrowie i bogactwo, pozostaje ta jedyna rzecz, o której nie chcemy nawet myśleć – ŚMIERĆ. Nawet kiedy nasze życie staje się dla nas nieznośnym ciężarem, trzymamy się go kurczowo. Wszystkie siły duchowe i fizyczne zaczynamy tracić

na walkę ze ŚMIERCIĄ.

Wszyscy chcemy długiego i zdrowego życia. Chyba każdy chciałby żyć wiecznie, będąc zdrowym i pełnym sił życiowych.

Medycyna nie zna przypadku, aby ktoś uniknął śmierci, ale stosując zasady naturalnej higieny i dietetyki można dożyć wieku odmierzonego nam genetycznie przez matkę naturę. Jak długi ten żywot powinien być, nikt jeszcze nie może obliczyć, ale już Biblia szacuje nasz prawidłowy wiek na 120 lat.

Postarajmy się więc dożyć 120 lat, a wtedy z pomocą przyjdą nam genetycy.

Nie zmarnujmy takiej szansy!!!

WIĘCEJ: Zdrowe odżywianie i jego sekrety>>>

Ogólne zasady diagnostyki i leczenia

W dzisiejszych czasach niekonwencjonalne metody badań i leczenia budzą coraz większą sympatię i zaufanie. Nowoczesne badania wymagają kompleksowego podejścia do diagnostyki i leczenia, podczas których organizm bada się jako całość, dokonując analizy psychiki i fizjologii całego zespołu organów i układu nerwowego. Leczy się nie chorobę, ale chorego z jego

indywidualnymi cechami psychofizycznymi. Wykorzystując systemowe podejście do diagnostyki i terapii, naukowcy zmniejszają przepaść między postawioną diagnozą a leczeniem. Nowoczesne badania wykazały, że proces leczenia należy połączyć ze zmianą w sposobie odżywiania.

Opierając się na własnym 20 - letnim doświadczeniu, stwierdzam, że najcenniejsze są alternatywne metody diagnostyczne, pozwalające na etapie badania ocenić działanie środków leczniczych na podstawie ich oddziaływania na cały organizm.

Pierwszy, wstępny etap badania służy określeniu już istniejących uszkodzeń naszego organizmu: skutków operacji, mechanicznych uszkodzeń ciała, wstrząśnień mózgu.

Drugi etap to test homeopatyczny, ustalający psychiczny portret pacjenta, niezbędny do indywidualnego doboru preparatów homeopatycznych i wyjaśniający dodatkowo przyczyny dolegliwości wywołanych stanem psychicznym chorego.

W trzecim etapie badania wprowadzamy metodę diagnostyki irydologicznej.

Irydologia jest dziedziną medycyny niekonwencjonalnej, która analizuje anatomię i fizjologię tęczówki oka, jej dziedziczne uwarunkowania, strukturalne i chromatyczne adapcjonotroficzne zmiany w przebiegu rożnych chorób. Te

zmiany tworzą swoistą historię choroby pacjenta od momentu urodzenia do dnia, gdy dokonujemy diagnozy.

Tęczówka oka pozwala zobaczyć proces zatruwania organizmu toksynami w wyniku nieprawidłowego odżywiania, nawyków, błędów w łączeniu pokarmów.

Na przykład zgromadzone przez lata na tęczowce oka toksyny pochodzące z pożywienia, powietrza i leków - tzw. promienie toksyczne, pokazują kierunek wnikania tych toksyn od jelita grubego do rożnych organów ciała, łącznie z mózgiem. Przenikaniu toksyn do ustroju towarzyszą często bole rożnego

rodzaju.

Jednak irydologia nie pozwala na dokładne oznaczenia stopnia uszkodzenia organów ani nie wyjaśnia patologii niezwiązanych z odczuciem bólu. Dlatego w czwartym etapie badania stosujemy metodę niemieckiego naukowca dr R. Volla. Metoda ta pozwala połączyć badania elektropunkturowe z leczeniem homeopatycznym i innymi naturalnymi metodami oddziaływania na organizm człowieka. Metoda dr R. Volla pozwala wykonywać diagnostykę na poziomie funkcjonalnym, kiedy nie ma jeszcze zmian organicznych, lecz pojawiają się

zmiany lub zaburzenia w pracy organów. Wielkim atutem tej metody jest możliwość szybkiego testowania rożnych środków farmakologicznych, ich wpływu na organizm chorego bez ich zażywania, bez ingerencji wewnątrz organizmu.

Piąty etap to indywidualny dobór preparatów homeopatycznych i preparatów naturalnych. Wieloletnie doświadczenie przekonało nas, że podobnie jak w przypadku kompleksowej diagnozy, musimy prowadzić kompleksowe leczenie i łączyć metodę homeopatii z innymi metodami medycyny naturalnej.

Chcąc uzyskać poprawę, należy od czegoś zacząć. Pierwszym i najważniejszym zadaniem jest zatrzymanie procesu samozatrucia, czyli wyeliminowanie, a co najmniej ograniczenie do minimum produkcji toksyn. Łączy się to ze zmianą w sposobie żywienia oraz nauką łączenia produktów pokarmowych.

Zanim się tego nauczymy, musimy już zacząć dbać o własne zdrowie, może powinniśmy raz w tygodniu na 24-36 godzin wstrzymać się od przyjmowania pożywienia, pić natomiast często w małych dawkach wodę destylowaną (około 2-3 litrów na dobę – zależnie od pory roku, temperatury i pragnienia).

Dodatkowo należy przetestować przyjmowane leki chemiczne i jeśli przyczyniają się do produkcji toksyn w organizmie – wyeliminować je z użycia, zmniejszyć dawkę leku lub częstotliwość przyjmowania. Leczenie należy prowadzić za pomocą leków homeopatycznych dobranych indywidualnie. Na tym etapie możliwe jest pogorszenie lub zaostrzenie dolegliwości – jest to dobry znak.

Kolejnym etapem leczenia jest ograniczenie spożycia pożywienia przetwarzanego w temperaturze powyżej 47°C do 40% dziennej diety, rozszerzenie diety o surowe owoce i warzywa, które muszą stanowić 60% dziennego pożywienia. Jednocześnie prowadzimy terapię sokową dla  przyspieszenia procesu leczenia. Stosujemy głodówki jednodniowe (24 – 36

godzin) i staramy się prawidłowo łączyć produkty żywieniowe. Raz na 3-4 miesiące zalecana jest 3 – 7 dniowa głodówka. Właśnie na tym etapie dobieramy indywidualnie leki homeopatyczne, które oddziałują na przyczyny wielu dolegliwości i chorób. 

WIĘCEJ: Zdrowe odżywianie i jego sekrety>>>

Klimakterium i menopauza – zmiany w organizmie

Autor: Greta Rozmysłowicz

Menopauza u kobiet najczęściej pojawia się w okolicy 50 roku życia, natomiast poprzedzające ją klimakterium zazwyczaj w wieku 45 lat. Jest to czas, kiedy w organizmie dojrzałej kobiety zachodzą zmiany hormonalne, powodując tym samym wiele dokuczliwych objawów.

Klimakterium, menopauza, a nawet przekwitanie – to powszechnie stosowane terminy w odniesieniu do okresu u kobiet dojrzałych, kiedy to cykle miesiączkowe stają się nieregularne, aż w końcu zanikają. Jednak terminy te nie są tak do końca równoznaczne, mimo że dotyczą zmian hormonalnych zachodzących u kobiet dojrzałych.
Z punktu widzenia medycyny
W ujęciu medycznym klimakterium to okres, który trwa od pełnej płodności kobiety do momentu wystąpienia menopauzy. Najczęściej rozpoczyna się w wieku 45 lat, jednak może pojawić się nieco wcześniej, nawet około 40 roku życia. Natomiast menopauza to ostatnie krwawienie miesiączkowe, po którym następne już nie występują. Okres w życiu kobiety, kiedy pojawiania się klimakterium i menopauza, powszechnie określa się również terminem przekwitanie.
W początkowym etapie klimakterium zmiany zachodzące w organizmie kobiety nie są przez nią jeszcze bardzo odczuwalne, jedynie okresy krwawienia stają się nieregularne – mogą być dłuższe bądź krótsze. Podwyższeniu ulega wówczas poziom gonadotropin przysadkowych (FSH). Odczuwalne objawy, które zazwyczaj trwają średnio rok, pojawiają się dopiero przed wystąpieniem menopauzy.
Wiek, w którym kobieta przechodzi klimakterium i menopauzę jest kwestią indywidualną. Zależy od wielu czynników, wśród których najczęściej wskazuje się na uwarunkowania genetyczne i stan zdrowia. W przypadku menopauzy istotne znaczenie ma liczba pęcherzyków Graffa występujących w jajnikach, których ilość z wiekiem kobiety stopniowo maleje.
Gdy u kobiety wystąpi ostatnie krwawienie, następne miesiączki już się nie pojawiają. Efektem są natomiast zmiany hormonalne – obniżenie poziomu estrogenów i progesteronu, a wzrost poziomu FSH.
Z punktu widzenia kobiety
Wraz z nadejściem klimakterium i menopauzy kobieta zaczyna dostrzegać pewne zmiany i odczuwać dolegliwości. Miesiączki stają się nie tylko nieregularne, ale mogą być również bardziej obfite. Do tego może pojawić się obrzmienie i bolesność piersi.
Dla kobiet uciążliwe stają się tzw. uderzania gorąca i związana z tym nadmierna potliwość. Niepokojące stają się zawroty głowy i kołatania serca, które często utrudniają codzienne funkcjonowanie. Dużym problemem jest permanentne uczucie przemęczenia, a co za tym idzie również trudności w  koncentracji, zaburzenia snu i  rozdrażnienie. Zmiany hormonalne w organizmie są przyczyną utraty jędrności skóry (zmniejszenie ilości kwasu hialuronowego i kolagenu), w efekcie też włosy tracą blask i mogą wypadać.
U kobiet przechodzących klimakterium i menopauzę obserwuje się mniejsze zainteresowanie życiem seksualnym (spadek libido). Jest to spowodowane zarówno zaburzeniem gospodarki hormonalnej, jak wyszczególnionymi dolegliwościami.
Kobiety odczuwające skutki klimakterium i menopauzy powinny skorzystać z porady lekarza, który oceni stan zdrowia, ale też zdiagnozuje kluczowe problemy.

---

Artykuł powstał przy współpracy z apteką http://www.aptekakamagra.pl
Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.