Odżywianie a długość życia

Odżywianie a długość życia

Autor: Barbara Lisowska

Od wieków naukowcy dążą do odnalezienia sedna długowieczności. Wciąż prowadzone są badania nad wpływem pokarmów, które spożywamy, na nasz stan zdrowia, a w szczególności na zdolność regeneracji komórek.

 Powszechnie wiadomo, iż dieta przyczynia się do kondycji naszego zdrowia, ale na czym to właściwie polega?
Istotne są telomery
Na długowieczność wpływ mają telomery, które są niewielkimi fragmentami DNA, znajdującymi się na zakończeniach chromosomu, które z czasem ulegają skróceniu aż w końcu dochodzi do śmierci organizmu.  Liczne badania nad telomerami wykazują, iż  ochrona ich długości może przyczynić się do wydłużenia życia.
Substancje odżywcze wpływające na długość telomerów
W wyniku badań okryto również, iż istnieją pewne substancje, które mają wpływ na wydłużenie telomerów. Należą do nich: witamina B12, witamina C, D, E, cynk, kwasy omega-3.  Ponadto dr Pokrywka wskazuje również na dodatkowe substancje, które według niego są istotne z punktu widzenia długości telomerów. Są to:
Astaksantyna – silny antyoksydant, który chroni również przed uszkodzeniami DNA, które wywołują promienie gamma. Ponadto astaksantyna posiada wyjątkową właściwość ochrony komórki przed uszkodzeniami, gdyż działa zarówno na część rozpuszczalną w wodzie, jak i w tłuszczach.
Ubichinol – czyli koenzym COQ10, którego deficyt przyczynia się do przedwczesnego starzenia komórek oraz do przedwczesnego uszkodzenia DNA. Prawidłowy poziom ubichinolu w naszym organizmie nie tylko przyczynia się do zdrowego i młodego wyglądu, ale również dodaje energii  życiowej oraz wigoru, zapobiega osłabieniu mięśni oraz korzystnie wpływa na mięsień sercowy.
Probiotyki – czyli sfermentowane pokarmy mają korzystny wpływ na nasza florę bakteryjną jelit. Dzięki probiotykom w jelitach tworzą się bakterie zwalczające niekorzystne działanie spożywania przetworzonych pokarmów i cukru.
Olej z kryla – doskonałe źródło kwasów omega-3, który zwiera również astaksantynę, która, w przeciwieństwie do oleju z ryb, chroni go przed uszkodzeniami pod wpływem utleniania.
Witamina A – witamina ta zapobiega infekcjom, które mogą przyczyniać się do skrócenia telomerów
Witamina K2 – korzystnie wpływa na krew i mięsień sercowy, dzięki czemu chroni nasz organizm przed poważniejszymi chorobami.
Magnez – ma istotny wpływ na nasz organizm, a jego deficit może przyczyniać się do skracania telomerów oraz zmniejszenia zdolności organizmu do naprawy wszelkich uszkodzeń DNA.
Polifenole – silne antyoksydanty zawarte w roślinach, mające korzystny wpływ na opóźnienie procesów starzenia.
Witamina B9 – czyli powszechnie znany kwas foliowy, wykazuje ogromny wpływ na długość telomerów zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn.
Kurkumina – czyli szafran indyjski posiada właściwości antynowotworowe oraz przeciwzapalne.
Jak widać większość wyżej opisanych substancji dostępnych jest w pokarmach spożywczych, które każdy z nas może nabyć. Warto zatem o tym pamiętać komponując swoją dietę i tym samym zwiększać szanse na długie życie w zdrowiu.

---

Więcej na temat badań nad telomerami można przeczytać w artykule doktora Jana Pokrywki: Znaczenie telomerazy
Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Luteina nie tylko na zdrowe oczy

Luteina nie tylko na zdrowe oczy

Autor: sklepdietetyczny.pl

Luteina to składnik odżywczy, który ma duże znaczenie dla zdrowia oczu, ale nie tylko. W tym artykule przedstawimy inne lecznicze działania luteiny.

Luteina jest naturalnym barwnikiem roślinnym – karotenoidem. Występuje w zielonych liściach warzyw oraz w warzywach o żółtym i pomarańczowym kolorze i owocach.  Odznacza się tym, że bardzo dobrze  rozpuszcza się w tłuszczach i z tego względu zalecane jest jej spożycie razem z olejami i tłuszczami, ponieważ wtedy zwiększa się jej biodostępność. Na skutek procesów trawiennych za pośrednictwem krwi jest transportowana do wątroby, a później do tkanek tłuszczowych. Najefektywniej gromadzi się w soczewce oka i siatkówce – plamce żółtej. Filtruje światło niebieskie zmniejszając intensywność jego działania.
Luteina ma silne właściwości antyoksydacyjne przez co wpływa na ochronę komórek przez szkodliwym wpływem wolnych rodników. Luteina również gromadzi się w skórze. Z badań wynika, że luteina może odgrywać rolę w zachowaniu zdrowej skóry.
Luteina razem z zeaksantyną są ważnymi składnikami odżywczymi zapobiegającymi chorobom układu sercowego oraz udarom. Spożywając większą ilość karotenoidów, w tym luteiny i zeaksantyny zmniejsza się ryzyko zachorowania na nowotwory płuc. Zwiększenie poziomu luteiny w surowicy jest czynnikiem chroniącym przed wczesną miażdżycą tętnic.
Obecność luteiny wykryto w tkankach piersi oraz szyjki macicy i jajników. Stwierdzono, że luteina ma znaczenie w czasie ciąży. Odnaleziono ją w mleku kobiecym i w pępowinie, a lekarze sugerują, że jest ona przekazywana przez matkę dziecku. Prawdopodobnie zapobiega też rakowi piersi.
Zwiększone zapotrzebowanie na luteinę występuje u palaczy, kobiet po menopauzie, osób o jasnym kolorze oczu oraz zawodowo narażonych na promieniowanie słoneczne i UV, w tym pracujących przy komputerze oraz przebywających w zady-mionych pomieszczeniach.
Najlepszym sposobem dostarczania luteiny jest suplementacja. Wtedy jest ona wchłaniana w sposób bezpośredni, bez konieczności trawienia enzymatycznego, czyli bezstratnie. Luteina powinna być przechowywana w szklanym i ciemnym opakowaniu, gdyż to zapewnia jej świeżość i aktywność,  jako że jest bardzo czuła na warunki zewnętrzne. Maksymalna porcja luteiny, jakiej nie powinno się przekraczać to 140 mg na dobę.
Powszechne źródła luteiny to agrest, awokado, brokuły, cukinia, jarmuż, dynia, kapusta, kukurydza, maliny, czarne porzeczki, marchew, papryka, sałata oraz szpinak. Luteiny - barwnika nie należy mylić z lekiem luteiną - progesteronem. Są to zupełnie dwie różne rzeczy.

---

Luteina i inne suplementy diety do kupienia na stronie sklepdietetyczny.pl
Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Jak zadbać o swoje bezpieczeństwo i uniknąć raka skóry

Jak zadbać o swoje bezpieczeństwo i uniknąć raka skóry.

Autor: Łukasz Kowalski

Na całym świecie odnotowuje się coraz większą liczbę zachorowań na nowotwory skórne. Dzięki odpowiednio szybkiemu zdiagnozowaniu zmian skórnych, w zdecydowanej większości możliwe jest skuteczne wyleczenie się z nich. Pomimo tego szacuje się, że ponad połowa populacji unika kontrolowania swoich znamion u dermatologa. 

Przyczyny powstawania nowotworów skóry

Wśród najczęstszych przyczyn nowotworów skóry wymienia się nadmierną ekspozycję na promieniowanie UV, jak i na czynniki chemiczne (takie jak środki grzybobójcze, węglowodory, arsen, herbicydy czy pochodne ropy naftowej). W związku z tym bardzo duży odsetek zachorowań obejmuje osoby lubujące się w opalaniu i palące papierosy, ale także takie, które ze względu na charakter swoich obowiązków służbowych, są zmuszone wykonywać je narażając skórę na słońce i czynniki chemiczne.

Istnieją także inne czynniki zwiększające ryzyko zachorowania na nowotwór skóry wynikające z cech indywidualnych, doznanych obrażeń, jak i przebytych schorzeń. Zalicza się do nich m.in. bardzo jasną karnację skóry, obecność blizn po poparzeniu, czy takie schorzenia, jak róg skórny, rogowacenie starcze, toczeń lub choroba Bowena.

Rodzaje i skutki nowotworów skóry

Do najczęściej występujących nowotworów skóry zalicza się raka podstawnokomórkowego, raka kolczystokomórkowego oraz czerniaka.

Rak podstawnokomórkowy to najczęściej występujący nowotwór skóry (obejmuje 65-75% przypadków), ale jednocześnie najmniej złośliwa jego odmiana. Wzrasta on wolno i bardzo rzadko daje przerzuty. Można go rozpoznać po charakterystycznych małych, twardych oraz połyskujących guzkach w kolorze kości słoniowej,  które pojawiają się w miejscach bardzo mocno narażonych na promieniowanie UV, tj. na skórze twarzy, szyi, dekoltu, jak i na plecach lub ramionach. Rak podstawnokomórkowy wcześnie rozpoznany jest wyleczalny niemal w 100%. Zaniedbania w leczeniu mogą doprowadzić jednak do dość znacznej destrukcji skóry oraz tkanek głębszych, a w skrajnych przypadkach nawet do śmierci.

Rak kolczystokomórkowy to nowotwór obejmujący 20% przypadków nowotworów skóry. Można go rozpoznać po charakterystycznej łuszczącej i rogowaciejącej zmianie podobnej do brodawki, wrzodziejącej i często pokrytej strupem. Może ona występować na głowie, szyi i tułowiu, ale zdarza się także, że jest ona zlokalizowana także w obrębie narządów płciowych. Zwiększone ryzyko zachorowania na tą odmianę nowotwory skóry mają osoby w starszym wieku oraz po chemioterapii. W odróżnieniu od raka podstawnokomórkowego ze względu na to, że jest on zlokalizowany na pograniczu błon śluzowych i skóry, rak kolczystokomórkowy posiada zwiększone ryzyko przerzutów. Jeśli chodzi o rokowania, w przypadku wczesnego zdiagnozowania i braku przerzutów, w 90% przypadków jest to nowotwór wyleczalny, natomiast gdy takie przerzuty już występują, istnieje ok. 50% szansa na wyleczenie.

Dość powszechnie znaną, choć stosunkowo rzadko występującą (obejmującą 2% przypadków) odmianą nowotworu skóry, jest również czerniak. Charakteryzuje się on występowaniem zmian skórnych w ciemnych, niejednolitych kolorach, o asymetrycznym kształcie, powstających w wyniku nadmiernej ekspozycji na promieniowanie UV. Najczęściej taka zmiana jest zlokalizowana na skórze głowy, pleców i kończyn, ale może się ona także pojawić w skórze pod paznokciami, jamie ustnej czy nawet w siatkówce oka. Ze względu na to, że czerniak jest nowotworem bardzo złośliwym, w przypadku dużej zmiany skórnej (obejmującej ponad 4 cm), rokowania nie są najlepsze i chora osoba ma jedynie 50% szansę na długoletnie przeżycie, natomiast gdy wystąpią przerzuty, szansa na wyleczenie maleje do ok. 25%. Dlatego tak bardzo ważne jest wykrycie czerniaka w jego początkowym stadium rozwoju.

Leczenie nowotworów skóry

Leczenie nowotworów skóry uzależnione jest od ich odmiany. W przypadku raka podstawnokomórkowego stosuje się najczęściej zamrażanie zmian skórnych ciekłym azotem, ich zeskrobywanie ostrym narzędziem chirurgicznym (tzw. łyżeczkowanie), a w cięższych przypadkach, zabieg wycięcia guzka wraz z okoliczną tkanką przy miejscowym znieczuleniu lub radioterapię polegającą na naświetlaniu zmian skórnych ok.10-15 razy. Leczenie raka kolczystokomórkowego lub czerniaka ze względu na stopień zaawansowania i częste przerzuty odbywa się natomiast tylko w dwóch ostatnich formach, tj. w formie zabiegu chirurgicznego lub radioterapii.

---

Ten artykuły oraz informacje w nim zawarte mają charakter jedynie poglądowy i informacyjny, nie mogą stawić jakichkolwiek porad medycznych. W celu zdiagnozowania własnego stanu zdrowia, skontaktuj się z dermatologiem .

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.