Miażdżyca-leczenie i profilaktyka, część II.

Autor: Dorota Perska

Niektórych chorób lepiej zapobiegać niż leczyć. Ta złota maksyma odnosi się również do miażdżycy. Odpowiednia dieta antymiażdżycowa o zmniejszonej zawartości cholesterolu i nasyconych kwasów tłuszczowych, a także zwiększenie aktywności fizycznej, wspomagają profilaktykę.

Postępowanie dietetyczne w miażdżycy.

W przypadku stwierdzonej miażdżycy, a także podniesionego poziomu cholesterolu i trójglicerydów należy zastosować właściwą dietę. Podstawą postępowania żywieniowego jest zmniejszenie spożycia produktów bogatych w cholesterol i nasycone kwasy tłuszczowe. Dodatkowo należy dostosować ilość dostarczanej energii do codziennych wydatków. Nie należy się przejadać i jeść produktów wysokalorycznych.

Dieta powinna być kolorowa i urozmaicona, bogata w warzywa i owoce, ze szczególnym uwzględnieniem pokarmów zawierających witaminy A, C, E, niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych i błonnika pokarmowego. Antymiażdżycowo działają cebula, grejpfrut, zielona herbata, ciemne winogrona i pomidory.

Ilość spożywanych tłuszczów powinna być niższa niż w diecie podstawowej, czyli musi wynosić poniżej 30% energii dobowego zapotrzebowania. Jak już wcześniej wspomniałam, należy zmniejszyć spożywanie tłuszczów nasyconych, występujących w maśle, smalcu, łoju, żółtku jaj, tłustym mięsie, pełnotłustym mleku, śmietanie, maśle kakaowym, oleju kokosowym i wielu innych produktach, na rzecz jedno i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Takie niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe (NNKT) można spotkać w olejach roślinnych, orzechach, migdałach, awokado, rybach i zwierzętach morskich.

Każda osoba stosująca dietę antymiażdżycową powinna zwiększyć spożycie chudego mięsa, niskotłuszczowego mleka i jego przetworów, które są źródłem białka, a jednocześnie nie zawierają zbyt dużej ilości nasyconych kwasów tłuszczowych. Do takich produktów należą kurczak, indyk, królik, jagnięcina, cielęcina, ryby, chude mleko, chudy twaróg, maślanka, kefir. Ważne jest również zmniejszenie spożycie żółtek jaja kurzego, do dwóch w tygodniu i wątróbki do dwóch razy w miesiącu, gdyż pokarmy te bogate są w cholesterol, którego należy unikać. Ilość białka nie powinna być większa niż 12-16% dziennego zapotrzebowania energetycznego.

Ilość spożywanych węglowodanów nie powinna przekraczać 60% dobowego zapotrzebowania na energię. Podobnie jak w zwyczajnej diecie podstawowej należy zmniejszyć ilość węglowodanów prostych na rzecz złożonych. Dobrze jest także zwiększyć ilość przyjmowanego błonnika pokarmowego. Można zrealizować zalecenia żywieniowe, wprowadzając do swojej diety warzywa i owoce, nie tylko świeże, ale także mrożone, suszone, jak również rośliny strączkowe, owies i nierafinowane produkty zbożowe. Jedzmy ciemne pieczywo, kasze gruboziarniste, owsiankę, makarony, ryż, a unikajmy ciast francuskich, słodyczy, czekolad, ciastek, słodkich napojów i soków owocowych.

Sposób przygotowywania potraw również nie jest obojętny. Należy unikać smażenia, pieczenia i duszenia na tłuszczu. Najbardziej zalecane są gotowanie w wodzie, na parze, pieczenie w folii i ruszcie bez dodatku tłuszczu. Nie powinno się zabielać zup ani stosować zasmażek.

---

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Miażdżyca-leczenie i profilaktyka, część I.

Autor: Dorota Perska

Miażdżyca jest chorobą, rozwijającą się przez wiele lat. Często nawet nie jesteśmy świadomi jej występowania. Gdy zauważymy pierwsze charakterystyczne objawy, wówczas należy podjąć niezwłocznie leczenie. Jest to schorzenie, które samo nie ustąpi.

Arterioskleroza jak potocznie nazywana jest miażdżyca, polega na odkładaniu się cholesterolu frakcji LDL w błonie wewnętrznej naczyń krwionośnych (tętnicach). Powstaje tak zwana blaszka miażdżycowa. Z czasem może dojść do spadku elastyczności tętnic, zwężenia ich światła, oderwania się złogu miażdżycowego lub też całkowitego zamknięcia naczynia. Oczywiście każda z sytuacji jest bardzo groźna dla zdrowia i życia człowieka. Może pojawić się niewydolność układu krwionośnego, niedotlenienie i niedokrwienie wielu ważnych narządów, jak kończyny, serce, a nawet mózg.

Postępowanie lecznicze.

W leczeniu miażdżycy należy skupić się na zahamowaniu jej rozwoju i eliminowaniu objawów choroby. Najczęstszym sposobem postępowania jest zmiana dotychczasowego trybu życia, zaprzestanie palenia papierosów, zwiększenie aktywności fizycznej, zastosowanie diety obniżającej poziom złego cholesterolu i trójglicerydów. Jeżeli to nie wystarczy, może zostać włączona farmakoterapia. Zazwyczaj lekarz przepisuje leki obniżające ciśnienie krwi i zmniejszające jej krzepliwość. Przy zaawansowanej miażdżycy same leki nie wystarczą, a leczenie uzależnione jest ściśle od stanu chorego.

W leczeniu farmakologicznym stosuje się grupę leków zwanych statynami. Dzięki nim organizm człowieka produkuje znacznie mniej cholesterolu, a lipoproteiny frakcji LDL (zły cholesterol) wychwytywane są z krwi. Dodatkową ich zaletą jest zmniejszanie prawdopodobieństwa pękania blaszki miażdżycowej. W przypadku zwiększonego stężenia trójglicerydów i zbyt niskim poziomie dobrego cholesterolu przepisywane są fibraty. Leki te posiadają również działanie antyoksydacyjne, przeciwzapalne i zmniejszają krzepliwość krwi.

Zaawansowana postać choroby.

Niekiedy miażdżycy nie usuniemy, stosując jedynie właściwą dietę, ćwiczenia i leki. Zaawansowana postać choroby wymaga interwencji chirurgicznej. Lekarze wykorzystują różne metody terapii. Czasem nacinane jest naczynie krwionośne w którym stwierdzono złogi i usuwa się blaszkę miażdżycową. Coraz częściej wykorzystuje się angioplastykę. Metoda ta polega na poszerzeniu światła odpowiedniej tętnicy za pomocą maleńkiego balonika, który miażdży blaszkę miażdżycową. Po właściwym ulokowaniu napełniany jest płynem izotonicznym, dzięki temu dochodzi do poszerzenia naczynia.

Angioplastykę można wykorzystywać nie tylko do dużych tętnic: szyjna, wieńcowa, ale również kończyn, narządów wewnętrznych, a nawet naczyń żylnych. Jest to zabieg przezskórny i nie wymaga chirurgicznego nacinania naczyń. Bardzo często w czasie angioplastyki, stosuje się stenty, czyli niewielkie sprężynki wykonane ze specjalnego stopu chromu i kobaltu. Ulokowane w chorym naczyniu, zapobiegają przed zapadnięciem się osłabionych ścian tętnicy.

Innym sposobem u chorych z zaawansowaną miażdżycą może być ominięcie zwężonego lub zamkniętego naczynia poprzez zastosowanie by-passu. Technika ta wykorzystuje najczęściej żyłę odpiszczelową, lewą lub prawą wewnętrzną tętnicę piersiową, rzadziej tętnicę promieniową, a w niektórych przypadkach sztuczne naczynie. Pomostowanie aortalno-wieńcowe przeznaczone jest dla osób ze zwężoną tętnicą wieńcową, zaawansowana postacią choroby wieńcowej lub w niektórych przypadkach po zawale serca.

---

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

Miażdżyca-rozwój choroby i objawy

Autor: Dorota Perska

Miażdżyca nazywana również arteriosklerozą należy do chorób przewlekłych, które atakują błonę tętnic. Nieleczona może wywołać nieodwracalne zmiany w wielu ważnych narządach, w tym sercu i mózgu.

Jak powstaje miażdżyca?

W naszym organizmie we krwi krążą różne substancje niezbędne do prawidłowego funkcjonowania, wykonywania codziennych czynności, a także do zachowania dobrego zdrowia. Wśród tych cząsteczek znajduje się również cholesterol, czyli lipid, odpowiedzialny za stabilizację błony komórkowej. Jest on również substratem hormonów płciowych, kortykosterydów i witaminy D3. Substancja ta może powstawać w ludzkim ciele lub być dostarczana z pokarmem. Można wyróżnić dobry cholesterol, czyli lipoproteinę o dużej gęstości (HDL), a także lipoproteinę o małej gęstości (LDL) nazywaną również złym cholesterolem.

W przypadku, gdy we krwi krąży zbyt dużo tak zwanego złego cholesterolu, wówczas dochodzi do odkładania jego nadmiaru na wewnętrznej ścianie tętnic. Tworzą się złogi blaszki miażdżycowej. Z biegiem czasu dochodzi do powiększania się tych ognisk, zmniejszenia światła naczynia i wapnienia, powodującego spadek elastyczności tętnic lub nawet zamknięcie naczynia. Miażdżyca może pojawić się w każdej tętnicy, ale najczęściej usytuowana jest w tętnicach mózgowych, aorcie, a rzadziej w naczyniach kończyn dolnych.

Poważne skutki miażdżycy.

Arterioskleroza, w szczególności nieleczona może mieć poważne skutki na nasze życie i zdrowie. Miejsce ulokowania blaszki miażdżycowej wpływa na dalszy rozwój choroby, szczególnie jeżeli towarzyszy jej nadciśnienie. W wyniku zmniejszenia światła naczyń krwionośnych lub ich zaczopowania może pojawić się niedotlenienie serca, a co za tym idzie bóle w klatce piersiowej i zawał serca. W ten sam sposób choroba może zaatakować tętnice szyjne, przez które transportowana jest odżywcza krew do naszego mózgu. Dostarczenie zbyt małej ilości tlenu do tego ważnego narządu powoduje udar mózgu. Znacznie rzadsze jest ulokowanie zmian miażdżycowych w kończynach, nie mniej jednak niedokrwienie nóg lub rąk, powoduje niegojące się owrzodzenia, a niekiedy martwicę.

Czynniki ryzyka.

Miażdżyca może rozwinąć się u każdego. Najczęściej atakuje ludzi starszych z nadwagą lub otyłością. Badania wskazuję, że najbardziej podatni są mężczyźni w porównaniu do kobiet. Występowanie cukrzycy, nadciśnienia tętniczego i hiperlipidemii wpływają na rozwój choroby. Niewłaściwa dieta bogata w tłuszcze nasycone i nienasycone trans, węglowodany proste, mała aktywność fizyczna, palenie tytoniu i stres również są czynnikami ryzyka. Niski status ekonomiczny, izolacja, brak wsparcia ze strony najbliższych, stres w pracy, depresja i wrogość wpływają na rozwój lub pogorszenie rokowania chorób układu krążenia.

W przypadku miażdżycy warto jest zapobiegać jej powstaniu niż leczyć. Dlatego też wpłyńmy na nasze życie, poprzez zwiększenie aktywności fizycznej i zastosowaniu właściwej diety bogatej w niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe (NNKT), zanim w nas rozwinie się na dobre to schorzenie.

---

Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.