środa, 30 września 2015

Nie ignoruj objawów Alzheimera


Nie ignoruj objawów Alzheimera


Autor: Bartek Kowalski

Rodzinie, najbliższemu otoczeniu, a nawet samej osobie chorej może być bardzo trudno rozpoznać moment, w którym kończy się “zwykłe” zapominanie, problemy z koncentracją oraz nieuwaga, a zaczynają się wczesne objawy choroby, która dotyka całej rodziny – choroby Alzheimera.

Choroba Alzheimera jest niezwykle trudną chorobą – dotyczy to i osoby chorej, jak i dla całej rodziny oraz opiekunów. Pierwsze symptomy choroby mogą być mylone z objawami, które są raczej “normalne” dla osób w starszym wieku, w końcu pamięć ma prawo się pogorszyć z wiekiem, mogą wkraść się małe problemy z koncentracją, czy też nieuwaga.
Niestety czasem takie symptomy to nie oznaka wieku, lecz poważnej choroby, jaką jest Alzheimer. Dość często jest tak, że dopiero niecodzienna sytuacja, taka jak na przykład zalanie łazienki, czy schowanie domowego przedmiotu w zupełnie nie pasujące miejsce, jak na przykład schowanie rękawiczek do kuchennej szafki, uświadamia nam, że dzieje się coś niedobrego, a te zachowania, które kładliśmy na karb wieku mogą oznaczać coś dużo bardziej poważnego.
Jak więc rozpoznać objawy starzenia się od objawów choroby Alzheimera? Poniżej przedstawione zostały pierwsze objawy choroby, które mogą nam pomóc w rozpoznaniu Alzheimera.
  • Zapominanie. Zapominanie to polega na nie możności przypomnienia sobie o rzeczach, które wydarzyły się niedawno, często jest to pytanie o to samo po kilka razy, mimo tego, że odpowiedź otrzymało się chwilę wcześniej.
  • Komunikacja zaczyna stwarzać problemy. Osoba chora może mieć problem w przypomnieniu sobie słów, które używane są na codzień, może mieć trudności w nazywaniu przedmiotów – jak na przykład problem z przypomnieniem sobie słów takich, jak “czajnik”, “widelec‘, zamiast tego próbując sobie przypomnieć może mówić “no to, to” lub pokazywać dany przedmiot palcem. Oprócz tego na objawem choroby Alzheimera mogą być trudności w zrozumieniu, co mówimy i w sensownym odpowiadaniu na nasze pytania.
  • Przenoszenie rzeczy z miejsca na miejsce, często chowanie ich tam, gdzie one zupełnie nie pasują (tak jak wspomniane wcześniej rękawiczki w kuchennej szafce), roztargnienie i obniżenie koncentracji.
  • Trudności w odnalezieniu się, problemy z orientacją. Osoby chore mogą stracić orientacje nawet w miejscach, które są im dobrze znane, bo chodzą tamtędy każdego dnia, na przykład droga z mieszkania do osiedlowego sklepu. Mogą mieć problem z odnalezieniem właściwej drogi mimo tego, że wielokrotnie już ją pokonywały.
  • Rutynowe czynności, które wykonuje się codziennie, takie jak na przykład kąpiel, sprzątanie mogą stać się problemem. Mogą pojawić się trudności między innymi w takich czynnościach, jak obsługa telefonu, pralki, a także z zachowywaniem higieny.
  • Utrata napędu, brak zainteresowania pracą, hobby, które kiedyś były dla danej osoby bardzo ważnym elementem i na który poświęcała dużo czasu i uwagi. Charakter może się zmieniać. Osoba chora może stać się bardziej nieufna, nadpobudliwa, może często chodzić poddenerwowana Mogą również wystąpić wahania nastroju.
Opieka nad osobą z Alzheimerem jest bardzo trudna i wymagająca. Koniecznie jest zaakceptowanie chorego takim jaki jest i pamiętanie, że jego zmiana w zachowaniu, w jego przyzwyczajeniach, przestawianie rzeczy, to nie jego wina – to wina choroby! Pamiętajmy o tym, że oprócz leków, potrzebny jest nam cały magazyn cierpliwości, wsparcia, energii, zrozumienia i co najważniejsze… miłości.

Artykuł powstał przy współpracy z portalem Dietoteczka.pl
Licencjonowane artykuły dostarcza Artelis.pl.

poniedziałek, 28 września 2015

Pasożyty i pasożyty – co należy zrobić?

Mamy dwa problemy: pasożyty i polutany.
Pasożyty żerują na nas, trawią nasz pokarm i wydalają swoje produkty przemiany materii. Polutany są substancjami toksycznymi, które gromadząc się w organizmie, zaburzają pracę narządów.
Co z tego wynika?
Organizm próbuje bronić nas przed pasożytami i zanieczyszczeniami tworząc kamienie, wydzieliny, obrzęki, stany zapalne i nowotwory łagodne. Powstają też niedobory i nieprawidłowości. W końcu dochodzi do trwałych uszkodzeń.
Siwieją włosy, rozwija się zaćma, kręgosłup ulega zwyrodnieniu, obumierają mięśnie i nerwy. Organizm słabnie.
Dlatego powinniśmy włączyć kurację dr H. R. Clark do naszego programu zdrowotnego. Dzięki niej zabijemy wszystkie pasożyty, bakterie, wirusy i grzyby oraz wyeliminujemy szkodliwe pleśnie, metale i chemikalia pochodzące z pożywienia i kosmetyków.
A jak to zrobić – czytaj w pełnej wersji książki…
Zappowanie – metoda niszczenia pasożytów
w żywych organizmach.
Dr Clark wskazała metodę zwalczania drobnoustrojów za pomocą prądów o niskich częstotliwościach, wytwarzanych w urządzeniach elektronicznych zwanych zapperami. Proces ten nazwała zappowaniem lub zappingiem. Słowa określające tę metodę pochodzą z angielskiego slangu, w którym „zap” – oznacza: zabić, zniszczyć, unicestwić.
Sposób poprawy zdrowia metodą dr Clark polega na niszczeniu drobnoustrojów chorobotwórczych w organizmie pacjenta polega na niszczeniu ich błon komórkowych, a tym samym ich struktur komórkowych. Pozostałe po nich składniki komórek łatwo są neutralizowane przez organizm. Leczony zapperem
dr Clark organizm pacjenta poddawany jest działaniu przewodzonego prądu elektrycznego, impulsowo zmienianego ze stałą częstotliwością około 30 kHz.
Impulsy prądu mają w przybliżeniu kształt prostokątny, dodatnio spolaryzowany względem zasilania.
Drobnoustroje w wyniku oddziaływania prądu pulsującego pochłaniają energię impulsów o częstotliwościach synchronicznych do częstotliwości we własnych komórkach, wzmacniając ich drgania z wzrastającą amplitudą, aż do zniszczenia struktur. Przerywają w ten sposób bezpowrotnie funkcje życiowe.
Te rezultaty badań dowodzą realności koncepcji elektromagnetycznej natury życia, opublikowanej w 1969 r. przez Polaka, Księdza Profesora Włodzimierza Sedlaka, uznanego w świecie za twórcę nowej dyscypliny naukowej:
bioelektroniki. Zdefiniowana przez niego w 1967 r. bioplazma stanowi podstawę do zbadania mechanizmów bioelektronicznych, zachodzących w błonach komórkowych pasożytow podczas ich zwalczania zappowaniem.
Zjawisko rezonansu niszczące strukturę komórkową pasożyta, uwalnia bioplazmę z wnętrza jego komórki, która będąc strukturą zjonizowanych i spolaryzowanych cząstek dobrze przewodzi prąd elektryczny. Kierunkuje to przepływ prądu w organizmie, selektywnie dla właściwej częstotliwości w obszary koncentracji drobnoustrojów o tej samej częstotliwości rezonansowej.
Taka selektywność kierunkuje mikrościeżki przepływu prądowego oraz zwiększa efektywność i skuteczność niszczenia drobnoustrojów.

Jaki sposob niszczenia błoń komórkowych drobnoustrojów chorobotwórczych stosujemy – czytaj w pełnej wersji książki…

piątek, 25 września 2015

Polutany

Polutany wg dr H. R. Clark – to wszystkie czynniki zanieczyszczające organizm, materia nieożywiona zaburzająca jego pracę. Jak już pisałem, nasz organizm nie może strawić elementów nieorganicznych. Dlatego musimy zmniejszyć ilość
jedzenia gotowanego, bo to zwiększa nasze kontakty z elementami nieorganicznymi. Trzeba chronić organizm przed kontaktem z polutanami.
Jakie rodzaje polutanów mogą nam zaszkodzić?
Płyny ustrojowe - rozpuszczalniki (solwenty)
Biorą bezpośredni udział w budowie wszystkich elementow naszego ciała.
Najprostszy z nich to woda. Dlatego warto pić wodę destylowaną lub z odwróconej osmozy. Skażenie lub zatrucie wody powoduje skażenie lub zatrucie całego organizmu.
Najgroźniejszy wg dr H.R. Clark jest benzen. Dostaje się do grasicy i rujnuje nasz system immunologiczny, ułatwiając rozwój AIDS.
Alkohol propylowy gromadzi się w wątrobie.
Wywołuje stany rakowe w innych, nawet odległych narządach. Najbardziej szkodliwe rozpuszczalniki wg dr H.R. Clark to ksylen, toluen, metanol (spirytus drewniany), chlorek metylenu i trojchloroetan (TCE).
Metale
Jak już mówiliśmy „maszyna” biologiczna nie jest w stanie przetworzyć substancji nieorganicznych. Hamują one również działanie enzymów, wykorzystujących organiczne związki z nimi. Np. miedź w związkach organicznych (warzywach, owocach, mięsie) jest niezbędna dla prawidłowego działania naszego organizmu. Ale nieorganiczna miedź zawarta w instalacjach hydraulicznych lub w naczyniach kuchennych jest karcynogenna (rakotwórcza).
Unikajmy więc montowania w domach miedzianej instalacji do wody pitnej.
Warto także unikać noszenia biżuterii metalowej, używania kosmetyków zawierających aluminium, chrom, nikiel.
Wg dr H.R Clark bezpośredni kontakt skory lub tkanki (np. ust) z czystym kruszcem złota lub srebra jest szkodliwy dla naszego zdrowia. Niebezpieczna jest także sytuacja, kiedy koloidalnego złota lub srebra używa się w celach „leczniczych”.
Pleśnie
Czym są pleśnie? Jest to produkt rozpadu żywej materii - gnicia. Jak uważa dr H.R. Clark produktem metabolizmu pleśni są bardzo toksyczne substancje, tzw. mikrotoksyny.
Właśnie mikrotoksyny potrafią zatrzymać pracę części wątroby nawet na kilka dni. Jeżeli samą pleśń można wyeliminować za pomocą „zappera”, to mikrotoksyny nie są podatne na działania „zappingu”. Musimy co jakiś czas przeprowadzić oczyszczanie wątroby z toksyn.
Na przykład mikrotoksyny z rodzaju aflotoksyn produkują pleśnie rozwijające się na wielu gatunkach roślin. Aflotoksyny dostają się do wątroby i po prostu niszczą ją po kawałku.
Przy większej dawce wątroba zostaje osłabiona przypuszczalnie na całe lata.
W większości przypadków zapalenia wątroby przyczyną są aflotoksyny.
Musimy spożywać warzywa i owoce bez widocznych oznak gnicia i nigdy nie pić kupowanych soków. Stosujemy aparat do „zappowania”. Regularnie przeprowadzamy kurację oczyszczającą.
Toksyny fizyczne
Typowym przykładem toksyn fizycznych jest zwykły kurz. Nasz organizm próbuje pozbyć się go za pomocą kichania, odpluwania i odkrztuszania. Kiedy kurzu jest zbyt wiele, połykamy go razem ze śliną. Czasem może on zawierać nawet substancje radioaktywne i metale ciężkie. Praca zawodowa np.
w cementowniach lub w kopalniach może doprowadzić do funkcjonalnych zmian narządów organizmu. Jedynym sposobem pozbycia się toksyn jest regularne oczyszczanie całego organizmu i rezygnacja z tego rodzaju pracy.
Innym przykładem są toksyny fizyczne domowe. Czy możemy oddychać tłuczonym szkłem? Chyba tak. Ocieplanie domów wełną mineralną może
właśnie to spowodować. Jeżeli mamy nieszczelną otulinę wełny mineralnej, np. w panelach ściennych na poddaszu, mnóstwo igiełek szklanych dostanie się do obiegu powietrza w mieszkaniu. Dlatego postarajmy się zmienić ocieplenie z wełny mineralnej na styropianowe lub używać płyt gipsowo-kartonowych, a szpary uszczelnić gipsem, żeby nie przepuszczały powietrza.
Ciągłe wystawianie się na wpływ nieszczelności w otulinach wełny mineralnej prowadzi do procesów torbielotwórczych, które stanowią wg dr H.R. Clark idealne środowisko do osiągania i mnożenia się bakterii oraz pasożytów. A kiedy w torbieli zadomowi się przywra jelitowa, przeradza się ona w nowotwór!
Podobnie do kurzu szklanego działa azbest, którego drobiny – ostre jak szkło – penetrują tkanki, wbijając się w komórki, aż organizm w odruchu obronnym otoczy je cystą.
Toksyny chemiczne
Według dr H.R Clark najbardziej szkodliwymi toksynami chemicznymi są płyny chłodzące w lodówkach i klimatyzatorach, np. chlorofluoropodobne węglowodorów (CFC) albo freon. U wszystkich chorych na raka wykazano
w zaatakowanych organach obecność CFC.
Trudno zauważyć wyciek freonu w przypadku awarii agregatu lodówki lub klimatyzatora, niestety w takim przypadku jesteśmy ciągle narażeni na jego wpływ.
Pestycydy są kolejnymi długo działającymi toksynami chemicznymi.
Stosowane są w uprawie warzyw i owoców. Trudno się ich pozbyć. Dlatego trzeba kupować warzywa i owoce przede wszystkim z ekologicznych gospodarstw lub uprawiać je samemu. Dobrym rozwiązaniem jest używanie soków owocowych. W trakcie wyciskania większość pestycydów pozostaje w odpadkach.
Formaldehyd używany jest do utwardzania tworzyw piankowych.
Wszystkie wyroby z tworzywa piankowego przez około dwa lata odparowują formaldehydy.

Problem dotyczy desek rozdzielczych w nowych samochodach, poduszek, kołder i materacy z pianki, mebli z plastyku. Oddychając formaldehydami w ciągu dwóch lat możemy narazić się na poważne choroby np. płuc.